Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΛΑΙΚΙΣΜΟΥ ΠΛΗΡΩΤΕΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ

Οι άνθρωποι αυτοί που αντιπροσωπεύουν την "παλαβή αριστερά " είναι αυτοί που μας έφθασαν ως εδώ . Είναι η συνέχεια και η αρχή της ουτοπίας του Α. Παπανδρέου ο οποίος με την "λαϊκή συμμετοχή" η οποία υλοποιήθηκε με τον συνδικαλισμό πανίσχυρο να διοικεί τον δημόσιο τομέα και τις αυξημένες αρμοδιότητες στην τοπική αυτοδιοίκηση διέλυσε την χώρα οικονομικά και διοικητικά και με διαλυμένη την δημόσια παιδεία εξέθρεψαν μια γενιά ανίκανων ,τεμπέληδων και μιζαδόρων Ελλήνων ,εκτός βεβαίως πολύ λίγων λαμπρών εξαιρέσεων . Ο άνθρωπος αυτός είναι βαθύτατα αντιδραστικός και οπισθοδρομικός ανίκανος να διοικήσει και αρνείται να εκτελέσει το καθήκον του απέναντι στους δημότες και στον Ελληνικό λαό. Εάν επισκεφθείτε τα γραφεία του Δήμου και παρακολουθήσετε τους υπαλλήλους του ,όσους δεν την έχουν κοπανήσει , θα δείτε ότι το αντικείμενο εργασίας του καθενός είναι για μια ώρα εργασίας και όχι για οκτάωρη εργασία , δηλαδή απασχολεί μόνιμους υπαλλήλους οκταπλάσιους απο όσους χρειάζεται . Ο Δήμος του έχει τουλάχιστον 12 αιρετούς (δημοτικούς συμβούλους η μέλη της παράταξης του) οι οποίοι μισθοδοτούνται απο τα δημοτικά κονδύλια ,όταν την δεκαετία του 70 η του 80 αυτοί ήταν μόνο δύο ,και σήμερα οι δύο καλύπτουν τις ανάγκες του Δήμου οι υπόλοιποι ουσιαστικά είναι αργόμισθοι , Αυτός ο άνθρωπος κατασπαταλάει το δημόσιο χρήμα διότι είναι ένας ρουσφετολόγος ανίκανος να διοικήσει και το παίζει και ήρωας αδικημένος . Εάν ήταν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα θα τον έιχαν στείλει στον εισαγγελέα και ουδέποτε θα τον επανεξέλεγαν για δήμαρχο . Έτσι δημιουργήθηκε το τεράστιο χρέος της χώρας διότι όλοι οι εκλεγμένοι πολιτικοί εξασκούσαν διοίκηση όπως αυτός ο κύριος κατασπαταλώντας το δημόσιο χρήμα ,και ο Ελληνικός λαός τους εξέλεγε πάλι διότι τους θεωρούσε πολύ καλούς , όσοι εκτελούσαν σωστά τα καθήκοντα τους περιφρουρούντες το δημόσιο χρήμα ελάχιστοι τους " έτρωγε η μαρμάγκα " δεν ξανάβλεπαν κανένα αιρετό αξίωμα. Ο λογαριασμός του λαϊκισμού Tης Μαριας Κατσουνακη Ο δήμαρχος Ελληνικού - Αργυρούπολης Χρήστος Κορτζίδης δήλωσε, όπως διαβάζουμε, πως «βρίσκεται σε αδυναμία να πληρώσει τους συμβασιούχους που κράτησε στον δήμο παράνομα, ενώ είχε λήξει ο χρόνος της σύμβασής τους και τους πλήρωνε με τη διαδικασία του “εντέλλεσθαι”. Με δική του εντολή δηλαδή και κόντρα στον νόμο». Υποστήριξε δε, στους εργαζόμενους, «πως βρίσκεται σε κίνδυνο και η μισθοδοσία των τακτικών υπαλλήλων». Ο κ. Κορτζίδης όμως (που εκλέγεται με τον ΣΥΡΙΖΑ) δεν είναι ένας «συνηθισμένος» δήμαρχος. Κρατάει ψηλά τη σημαία του «δεν πληρώνω» και της «ανυπακοής», ενώ θεωρεί την απεργία πείνας ως το ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί του. Απεργία πείνας κατά του «Καλλικράτη» γενικώς, αλλά και ειδικώς (για τη μη συνένωση του Ελληνικού με την Αργυρούπολη), απεργία πείνας για την ελεύθερη πρόσβαση των κατοίκων στην παραλία του Αγίου Κοσμά. Ο κ. Κορτζίδης έχει τρεις αδιαπραγμάτευτους, άξονες: «δεν υποκύπτει, δεν υποτάσσεται, δεν αποδέχεται». Μια από τις λύσεις που προτείνει στο οικονομικό πρόβλημα του δήμου είναι η κατασκευή αυτοδιαχειριζόμενου αγρού στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού. Και βέβαια το κράτος οφείλει πάντα να πληρώνει ακόμη και όταν είναι χρεοκοπημένο. Και αυτό δεν αλλάζει, είτε από αριστερά είτε από δεξιά αντιμετωπίζει κανείς την πραγματικότητα. Αλλά και για τις αιτίες της χρεοκοπίας (φαυλοκρατία, συμφέροντα, κατασπατάληση, πελατειακή λογική κ.ο.κ.) δύσκολα θα διαφωνούσαν οι μεν και οι δε. Ομως ο κ. Κορτζίδης επιμένει σε μια δική του πραγματικότητα. Ενα βολικό ιδεολόγημα, σύμφωνα με το οποίο η «παρανομία» και το «ξεπούλημα» εκπορεύονται πάντα από τη μία πλευρά, ενώ η άλλη αγωνίζεται μόνο για τα δικαιώματα των κατοίκων. Ακόμη κι όταν μερικές απροσεξίες(;) κάνουν το αφήγημα «από εκεί οι κακοί από εδώ οι καλοί» φύλλο και φτερό. Τώρα που ο δήμος βρίσκεται στα όρια της χρεοκοπίας γιατί, εκτός των άλλων, βαφτίστηκε η παρανομία νομιμότητα, ποιοι είναι οι καλοί και ποιοι οι κακοί; Αλήθεια είναι ότι οι απεργίες πείνας και οι δυναμικές παρεμβάσεις (α λα Γκλέτσος) είναι επικοινωνιακά πολύ πιο αποτελεσματικές από κάτι διαμαρτυρίες... πληκτικών χαρτογιακάδων που προσπαθούν να αντιπαρατεθούν στην ανομία με ένδικα μέσα ή αγωνίζονται με τις αντιφάσεις μιας ταλαιπωρημένης δημοκρατίας (αλλά δημοκρατίας). Αυτοί πορεύονται «ξενέρωτα», by the book (από έλλειψη τσαμπουκά φαντάζομαι). Μόνο που στην οδό του λαϊκισμού και της δημαγωγίας δεν γίνονται διακρίσεις. Οταν έρχεται ο λογαριασμός πληρώνουν όλοι. «Καλοί» και «κακοί».

ΠΟΙΟΣ ΩΦΕΛΗΣΕ ΤΟΥΣ "ΡΑΝΤΙΕΡΗΔΕΣ " ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Μπράβο βάζεις ένα διαχρονικό ερώτημα και βασική απαίτηση της αριστεράς απο την απελευθέρωση και μετά . Η αριστερά νομίζω με πρώτο τον ΜΠΑΤΣΗ ο οποίος εκτελέστηκε μαζί με τον Μπελογιάννη μίλαγε για μια εθνική αστική τάξη η οποία να παράγει πλούτο με τα μέσα παραγωγής όπως έγινε στην Ευρώπη μετά την βιομηχανική επανάσταση ,ενώ στην Ελλάδα η αστική τάξη ήταν μεταπρατική και αποτελείτε απο ραντιέρηδες και εισαγωγεις οι οποίοι δεν ενδιαφερόντουσαν για την βιομηχανική και παραγωγική ανάπτυξη της χώρας. Τα ίδια έλεγε και ο Α.Παπανδρέου στην μεταπολίτευση με την δημιουργία του ΠΑΣΟΚ . Αλλά και αυτός πρώτος διδάξας την παλαβή αριστερά αντι βοηθήσει την ανάπτυξη μιας εθνικής παραγωγικής αστικής τάξης η οποία τότε υπήρχε στην Ελλάδα ,δημιούργησε άλλη μία παρασιτική αστική τάξη ,δηλαδή τους συνδικαλιστές του δημοσίου και των ΔΕΚΟ ,και την πλουσιοπάροχα αμοιβώμενη ελίτ του δημόσιου τομέα . Επίσης την αστική τάξη των κρατικοδίαιτων εργολάβων και προμηθευτών του δημοσίου . Ολοι αυτοί μαζί με την τάξη των εισαγωγέων και των εμπόρων ,οι οποίοι είχαν συμφέρον να προωθήσουν τα εισαγόμενα προϊόντα και όχι την εγχώρια παραγωγή , φρόντισαν να εξαφανίσουν εντελώς την εθνική παραγωγική αστική τάξη μαζί με την βιομηχανία και την βιοτεχνία . Ολοι αυτοί που βγαίνουν σήμερα στις τηλεοράσεις πρόεδροι των διαφόρων επιμελητηρίων εμποροβιομηχανικών αλλά δήθεν βιομηχανικών ,όχι μόνο δεν τους ενδιαφέρει το κόστος παραγωγής αλλά θέλουν να είναι όσον το δυνατόν υψηλότερο ώστε να μην υπάρχει εθνική παραγωγή που να συναγωνίζεται τα εισαγόμενα αλλά και να υπάρχει ζήτηση για τα προϊόντα που εισάγουν με υψηλούς μισθούς στο δημόσιο και χαμηλή παραγωγικότητα και ας αυξάνεται το δημόσιο χρέος . Αυτοί είναι οι άνθρωποι που υπερθεματίζουν σε αυξήσεις κατώτατων μισθών και ζητούν την κατάργηση όλων των μέτρων που επέβαλε η οικουμενική σε συνεργασία με την τρόϊκα . Εάν υπήρχε εθνικη αστική παραγωγική τάξη θα ζητούσε και άλλες μειώσεις μισθών ώστε τα Ελληνικά προϊόντα να είναι πιο ανταγωνιστικά και να παίρνουν μεγαλύτερα μερίδια αγοράς στην Ελλάδα και διεθνώς . Αλλωστε αυτό έκανε στην Γερμανία ο σιαλδημοκράτης Γκένσερ πριν μερικά χρόνια και η Γερμανία είναι η πρώτη εξαγωγική χώρα του κόσμου με μηδενική ανεργία . Συνήθως τα κόμματα με την "αριστερή φρασεολογία " και τέτοια έχουμε πολλά είναι πάντοτε τα πιο αντιδραστικά και επικίνδυνα. Οταν το εμπόριο βλάπτει την παραγωγή Του Μπαμπη Παπαδημητριου Με το χθεσινό σημείωμα (ευχαριστώ για τα σχόλιά σας!) προσπάθησα να φέρω στην προσοχή σας τη μεγάλη διαφορά αντίληψης για το κόστος εργασίας, μεταξύ όσων εμπόρων εισάγουν ίδια με τα εγχωρίως παραγόμενα και των άλλων, που παράγουν εγχωρίως τα ίδια αγαθά. Συμφωνούμε λοιπόν ότι ο επιχειρηματίας-έμπορος, έχει ελάχιστο ενδιαφέρον για το μέγεθος του δικού του κόστους εργασίας. Ενθερμα όμως υποστηρίζει μιαν όσο γίνεται υψηλότερη αμοιβή για όλους. Το κόστος εργασίας των εισαγομένων αποτελεί πονοκέφαλο για τον παραγωγό τους και όχι για τον διακινητή τους. Κι επειδή ο παραγωγός είναι σε άλλη χώρα, ο έμπορος «ξεχνά» να υπολογίσει το κόστος εργασίας που έχει ενσωματωθεί στο εμπόρευμα. Αν η ελληνική μονάδα παραγωγής υποχρεωθεί να αυξήσει το κόστος εργασίας, χωρίς προηγουμένως να επιτύχει βελτίωση της παραγωγικότητας, θα πρέπει να αυξήσει την τιμή του προϊόντος αναλογικά ή να περιορίσει το ποσοστό κέρδους ή να εμφανίσει ζημία. Η διαφορά είναι αυτονόητη και εξηγεί πολλά. Προφανώς, όλοι όσοι παράγουν μέσα στη χώρα, δεν επηρεάζονται με τον ίδιο τρόπο. Εκείνοι που εισάγουν όλες τις πρώτες ύλες που χρειάζεται η μεταποίηση, έχουν μικρότερο ενδιαφέρον για το κόστος εργασίας, από τους άλλους, που μεταποιούν δικές τους πρώτες ύλες. Αυτός που εισάγει φθηνό κατεψυγμένο και συμπυκνωμένο χυμό για την παραγωγή ανασυσταμένου αναψυκτικού, θα συντρίψει τις τοπικές χυμοποιίες με την εγχώρια πρώτη ύλη. Το ειδικό βάρος του εργασιακού κόστους είναι πολύ διαφορετικό για τις δύο ομοειδείς επιχειρήσεις. Μια παρατήρηση ακόμη. Εμποροι, επαγγελματίες παροχής υπηρεσιών και μικροί βιοτέχνες, καλά αντιλαμβάνονται ότι μπορούν να διευρύνουν το περιθώριο κέρδους τους όταν η πελατεία τους έχει μεγαλύτερη εισοδηματική άνεση. Καλύτερα ακόμη αν δημιουργείται και κάποιος πληθωρισμός, που «λαδώνει» τον μηχανισμό. Πρόκειται για το «ιδεώδες κύκλωμα», που «μοιράζει ευρώ». Το πρόβλημα βρίσκεται στο απλούστατο γεγονός ότι χρειαζόμαστε εργάτες και αφεντικά, κόστος εργασίας και κεφαλαίου, ικανά να δημιουργήσουν εγχωρίως, προϊόντα και υπηρεσίες που θα μπορούν να αγοράζουν όλα τα ευρώ που τιμολογούν όσοι εισάγουν ξένη δουλειά, με ξένα λεφτά. Φίλος της χώρας και του εργαζόμενου δεν είναι όποιος μοιράζει πολλά που δεν τα έχει δημιουργήσει. Αλλά όποιος έχει φτιάξει πολλά και μοιράζεται δίκαια τα περισσότερα. Η ανοιχτή και ανταγωνιστική αγορά εργασίας έχει σχεδόν προσαρμοστεί και αυτό είναι σπουδαίο. Η αναδιάταξη, που είχε την «οικονομική ευφυΐα» και το «πολιτικό θάρρος» να περάσει η κυβέρνηση Παπαδήμου, θα έχει τελειώσει στους πρώτους μήνες του 2013. Κάποιοι όμως ονειρεύονται το «όπισθεν ολοταχώς» ή, αλλιώς, την «επεκτασιμότητα»!

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑς

Μπράβο και πάλι έβαλες " την χείρα επι του τύπου των ήλων" και μπράβο στα σχόλια των αναγνωστών δίοτι δείχνουν ότι η κοινή γνώμη άρχισε να καταλαβαίνει την μεγάλη απάτη της δημόσιας παιδείας και το τεράστιο υλικό αλλά και ηθικό κόστος της στην Ελληνική κοινωνία. Οι περιβόητοι συνδικαλιστές οι οποίοι σε νοοτροπία αντιπροσωπεύουν σχεδόν την πλειοψηφία των εκπαιδευτικών και οποίοι το παίζουν " αριστεροί" και όλοι έχουν μετακομίσει στον ΣΥΡΙΖΑ . είναι όλοι υποκριτές φυγόπονοι ψεύτες και χωρίς καθόλου κοινωνική συνείδηση . Καταστρέφουν την νεολαία όχι μόνο διότι την αφήνουν αμόρφωτη αλλά δεν της δίνουν ηθικές αρχές " με ότι δάσκαλο θα κάτσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις " και τέτοια νοοτροπία θα αποκτήσεις . Ευτυχ'ως που μερικοί δημοσιογράφοι σαν και σένα τους έχουν "ξεμπροστιάσει " διότι μέχρι τώρα σε οποιαδήποτε αλλαγή προς το καλύτερο έιχαν το θράσος να βγαίνουν στις τηλεοράσεις και να φωνάζουν ότι καταστρέφεται η δημόσια παιδεία και αυτοί βάζουν τα στήθεια τους να την υπερασπίσουν . Το ίδιο έκαναν σε κάθε έναρξη σχολικής περιόδου φώναζαν δεν υπάρχουν καθηγητές τεράστια κενά και απο πίσω υπήρχαν χιλιάδες αργόμισθοι . αφου η δημόσια εκπαίδευση έχει τους περισσότερους εκπαιδευτικούς ανά 1000 μαθητές απο όλη την Ευρώπη και όλον τον κόσμο . Οπως είπε η πρώην υπουργός κα Διαμαντοπούλου έχουμε 1 εκπαιδευτικό ανά 9 μαθητές και μετά έρχεται η Φινλανδία με 1 εκπαιδευτικό ανά 16 μαθητές και έχει και το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα στον κόσμο. Όπως πολύ σωστά γράφει κάποιος παραπάνω στην Σουηδία δίνει το κράτος στους γονείς το ποσον της ετήσιας δαπάνης ανά μαθητή και αυτός διαλέγει σχολείο δημόσιο η ιδιωτικό ,όσα δημόσια δεν έχουν μαθητές για να καλύψουν τα έξοδα λειτουργίας τους τα κλείνουν και απολύουν τους καθηγητές ,και εδώ οι "τύποι " δεν θέλουν αξιολόγηση η να έχουν αξιολόγηση αλλά χωρίς συνέπειες απλώς διακοσμητική υποκρισία. Σε αξιολόγηση να βρισκόμαστε.14. . Tου Πασχου Μανδραβελη Για το ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο των δασκάλων, ΔΟΕ, η άγνοια της ελληνικής γλώσσας είναι «λανθασμένη οπτική» και ως εκ τούτου η δασκάλα που δεν γνωρίζει την διαφορά γραμμάτων με τους φθόγγους -κι έγραψε το τερατούργημα περί «συρρίκνωσης της γλώσσας» με την κατάργηση κάποιων φωνηέντων- δεν πρέπει να αξιολογηθεί και -προς Θεού- δεν πρέπει να αξιολογηθεί αρνητικά. Αυτά τουλάχιστον είπε ο γενικός γραμματέας της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας κ. κ. Σταύρος Πετράκης, μιλώντας στον ραδιοσταθμό Flash (16.7.2012) Φυσικά η ραδιοφωνική συζήτηση επεκτάθηκε και στα της αξιολόγηση των διδασκόντων στα σχολεία. Μια διαδικασία που γίνεται σε κάθε γωνιά του κόσμου, στην Ελλάδα είναι ακόμη θέμα ταμπού και αντικείμενο διαλόγου\u0387 φυσικά από μηδενική βάση. Τα ερωτήματα ιστορικά (και αυτή η συζήτηση γίνεται πάνω από 20 χρόνια) είναι τρία: Πρώτον, πρέπει να γίνεται αξιολόγηση; Οι Ελληνες εκπαιδευτικοί είναι υπεράνω, άσε δε που καραδοκεί και ο νεοφιλελευθερισμός. Δεύτερον: πώς πρέπει να γίνει; Γι’ αυτό ειδικά το ζήτημα μπορούμε να συζητάμε μέχρι Δευτέρας Παρουσίας, οπότε κατά τους Χριστιανούς θα υπάρξει και η τελική αξιολόγηση. Τρίτον: Τι να κάνουμε τα αποτελέσματα της αξιολόγησης; Στο τελευταίο η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος (ΔΟΕ) δίνει δύο απαντήσεις: 1) να τα βλέπουμε να τα χαιρόμαστε 2) να διοργανώσουμε σεμινάρια\u0387 προφανώς επιδοτούμενα και με τις αντίστοιχες εκπαιδευτικές άδειες. Δεν αστειευόμαστε. Οπως είπε ο κ. Πετράκης, η Διδασκαλική Ομοσπονδία έχει εκφράσει τις επιφυλάξεις της και τις διαφωνίες της ως προς τα τελευταία νομοθετήματα που αφορούν την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και του εκπαιδευτικού έργου». Η ΔΟΕ είναι υπέρ της αξιολόγησης αλλά εκείνης «που δεν θα κατηγοριοποιεί τους εκπαιδευτικούς και τα σχολεία και δεν θα οδηγεί σε τιμωρία του εκπαιδευτικού και απόλυση... Δεν μπορεί να συνδέεται η αξιολόγηση με την μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη των εκπαιδευτικών... Η αξιολόγηση δεν πρέπει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα. Εμείς λέμε ότι όπου υπάρχει πρόβλημα θα πρέπει να παρεμβαίνει η Πολιτεία μέσω ενισχυτικών δομών να επιμορφώνει ξανά τους εκπαιδευτικούς»...» Με άλλα λόγια: μια δασκάλα που δεν μπορεί να ξεχωρίσει τα φωνήεντα από τους φθόγγους θα πρέπει να μετεκπαιδευτεί -ξεκινώντας πιθανότατα από το δημοτικό- και μέχρι να ολοκληρώσει τον κύκλο των σπουδών («έξι χρόνια στο δημοτικό, έξι στο λύκειο...», που ‘λεγε και ο Κώστας Τσάκωνας στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα»)- μπορεί να έχει βγει και στην σύνταξη. Αυτό βέβαια είναι απόρροια μια αντίληψης που είναι κυρίαρχη στο δημόσιο. Η πρωταρχική μέριμνα σε κάθε τομέα δεν είναι γι’ αυτούς που πληρώνουν για να έχουν κάποιες υπηρεσίες, αλλά γι’ αυτούς που πληρώνονται για να τις παρέχουν. Ετσι, κάποιος που δεν γνωρίζει πόσα είναι τα φωνήεντα -κάτι που είναι προαπαιτούμενο για να διδάξει- δεν πρέπει να κάνει κάποια άλλη δουλειά, στην οποία μπορεί να έχει και μεγαλύτερη έφεση. Οχι! Πρέπει να μετεκπαιδευτεί για να τα μάθει: «έξι χρόνια στο δημοτικό, έξι στο λύκειο...», που ‘λεγε και ο Κώστας Τσάκωνας, στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα» Ολοι πρέπει να προάγονται ανεξαρτήτως των

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΕΣ

Τα γράφετε πολύ σωστά αλλά η κατάσταση στους δήμους είναι πολύ χειρότερη . Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι η πιο διεφθαρμένη ανίκανη και σπάταλη αρχή του Ελληνικού κράτους και μετά ακολουθούν καταϊδρωμένα τα πανεπιστήμια . Εάν πάτε σε έναν οποιοδήποτε δήμο και ιδιαίτερα σε δήμους "αγωνιστών δημάρχων " οπως η Αργυρούπολη , και παρακολουθήσετε τις κεντρικές υπηρεσίες τους πως εργάζονται οι υπάλληλοι γραφείου θα δείτε ότι η πραγματική τους απασχόληση είναι 5 λεπτά ανά ώρα , δηλαδή οι πραγματικές ανάγκες της υπηρεσίας είναι για το 25 % των υπαρχόντων υπαλλήλων ,οι υπόλοιποι είναι ουσιαστικά αργόμισθοι . Δεν είναι ικανοί να διαχειριστούν ορθολογικά το μόνο ουσιαστικό έργο που επιτελούν ,την διακίνηση των σκουπιδιών και για το οποίο υπερφορολογούν τους δημότες . Σε όλη την Ευρώπη οι δημότες είναι υποχρεωμένοι να κάνουν διαλογή των σκουπιδιών στο σπίτι και έτσι αφου ξεχωρίσουν τα ανακυκλώσιμα υλικά τα υπόλοιπα σκουπίδια γαι την χωματερή είναι ελάχιστα και όπως πολύ σωστά γράφεται δεν χρειάζεται να περισυλλέγονται πάνω απο δύο φορές , με αποτέλεσμα τα μισά αυτοκίνητα το μισό προσωπικό και το 20 % σε ΧΥΤΥ η ΧΥΤΑ και βέβαια δεν θα υπήρχε το πρόβλημα με τις απεργίες και καταλήψεις ΧΥΤΑ το οποίο έχουμε σήμερα ,με αποτέλεσμα κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα όλες οι πόλεις να έιναι γεμάτες σκουπίδια απο τους απεργιακούς εκβιασμούς των εργαζομένων στην καθαριότητα . Οι οποίοι είναι προνομιούχοι με πολλούς αποφοίτους Πανεπιστημίων ,όσοι έχουν μέσο πρόσληψης , διότι είναι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι δουλεύουν το πολύ τέσσερεις ώρες την ημέρα και πέρνουν μισθούς πάνω απο 1500 ευρώ. Ο μόνος τρόπος να αλλάξει αυτή η κακοδιοίκηση είναι να πάψει το κράτος να επιδοτεί τους Δήμους και αυτοί να φορολογούν κατ ευθεία τους δημότες , οι δημοτικοί υπάλληλοι να εργάζονται με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου και το κράτος να μην εγγυάται τα δάνεια των δήμων απο τις τράπεζες αλλά να βάζουν υποθήκη δημοτική ακίνητη περιουσία.. Τότε ο κάθε Δήμαρχος θα έχει και το πολιτικό κόστος της κακοδιαχείρισης του ενω σήμερα κάνει μια κατάληψη δρόμου διαμαρτύρεται ότι το κράτος δεν του δίνει τους πόρους που πρέπει και επανεκλέγεται σαν ήρωας. ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΕΣ14 Κι αν τα ζητούσαν απ’ τους δημότες; Tου Μπαμπη Παπαδημητριου Οι δήμοι είναι κράτος. Το κράτος δεν «απεργεί». Και δεν κλείνει. Σε άλλη χώρα, οι δήμαρχοι θα έβρισκαν κλειστή την πόρτα του πρωθυπουργικού γραφείου. Οφείλεις να είσαι εντονότατος στις παραστάσεις, στα επιχειρήματα, στις αποδείξεις για το έργο σου. Δεν επιτρέπεται, όμως, αιρετός να καταργείς τις ευθύνες σου. Θα κλείσει, δηλαδή, κάποιο υπουργείο επειδή ο Στουρνάρας δεν του εγκρίνει τα κονδύλια «του»; Παλαβομάρες. Υπάρχει, άλλωστε, η συμφωνία, ήδη από το 2010, πως η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να συνεισφέρει στην περικοπή των κρατικών δαπανών κατά 1.500 εκατομμύρια ευρώ. Γι’ αυτό έγινε ο «Καλλικράτης» και συνενώθηκαν οι δήμοι. Ο πρόεδρος της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ), δήμαρχος Καλλιθέας Αθηνών Κ. Ασκούνης, έδωσε τις προάλλες αυτήν ακριβώς την τάξη μεγέθους ως προς την εξοικονόμηση των πόρων των φορολογουμένων. Διαμαρτυρήθηκε επειδή (με τα δικά του λόγια) «η μηνιαία επιχορήγηση των δήμων το 2011 ανερχόταν στα 168 εκατ. ευρώ, τον Ιούνιο του 2012 μειώθηκε στα 135 εκατ. ευρώ και τώρα με τις νέες περικοπές ανέρχεται στα 96 εκατ. ευρώ, με ανοιχτό το ενδεχόμενο να φτάσει τους επόμενους μήνες τα 72 εκατ. ευρώ». Αντί να ζητούν από το κράτος να τα πάρει από τους φορολογουμένους και να τους τα δώσει, οι δήμαρχοι πρέπει να στραφούν προς τους δημότες τους. Να τους εξηγήσουν με λεπτομέρειες τα οικονομικά δεδομένα και να τους ζητήσουν να συνδράμουν απευθείας το έργο το οποίο υπερηφάνως (και ορθώς) επιτελούν. Θα αντιληφθούμε όλοι, τότε, πως μέχρι σήμερα δεν πληρώνουμε το πραγματικό κόστος όσων ζητούμε από τον δήμο μας. Το πραγματικό άγος των δημάρχων είναι ότι πρέπει να εισηγηθούν αύξηση των τοπικών φόρων και των ανταποδοτικών πόρων. Οι καλλικρατικοί δήμοι είναι χρήσιμοι εφ’ όσον πείθουν τον πολίτη, που χρησιμοποιεί τις –κατά κανόνα ανταποδοτικές– υπηρεσίες τους ότι κάνουν συνετή και λιτή διαχείριση. Πρέπει να γίνουν –όσοι δεν είναι ακόμη– ικανοί να το πετυχαίνουν αυτό πολύ καλύτερα από το υπουργείο Οικονομικών. Ενα παράδειγμα είναι αρκετό: Τα σκουπίδια, μετά την ανακύκλωση, δεν πρέπει να περισυλλέγονται περισσότερες από δύο φορές την εβδομάδα στις μεγάλες πόλεις. Πρέπει να χρεώνονται με το βάρος τους. Πρέπει να επιβάλλονται αυστηρά πρόστιμα όταν οι δημότες δεν τηρούν τις προδιαγραφές των νέων συστημάτων επεξεργασίας τους. Αν οι «απεργοί» δήμαρχοι ήσαν ικανοί να επιτύχουν σε κάτι τόσο σπουδαίο, δεν θα χρειάζονταν εγκάθετους συνδικαλιστές να κατεβάζουν τις σκουπιδιάρες για να μας απειλήσουν στο ίδιο ύφος με εκείνους που κάποτε κατέβασαν τα... τανκς!

ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΝΑ "ΞΑΝΑΖΩΝΤΑΝΕΨΕΙ"

Πρέπει να κάνουμε μία αναδρομή στην μεταπολίτευση από το 1974 μέχρι σήμερα , ο κρατισμός του Κ.Καραμανλή του πρεσβύτερου ,κρατικοποίησε από τα λεωφορεία ,τις τράπεζες μέχρι και την βαριά βιομηχανία και η δημιουργία ενός δημόσιου τομέα Σοβιετικού τύπου ,δηλαδή ασύδοτου ατιμώρητου αντιπαραγωγικού και διεφθαρμένου . Και οι « σοσιαλιστικές πατέντες» του Α.Παπανδρέου δηλαδή λαϊκή συμμετοχή εκφραζόμενη με την τοπική αυτοδιοίκηση και τον συνδικαλισμό , την συμμετοχή των φοιτητών στην εκλογή του πρύτανη στα Πανεπιστήμια ,στην κατάργηση της αξιολόγησης της αξιοκρατικής προαγωγής στο δημόσιο , στην κατάργηση της άμιλλας και του ανταγωνισμού σε όλα τα στάδια της εκπαίδευσης και της δημόσιας διοίκησης και των ΔΕΚΟ , ουσιαστικά στην κυριαρχία της μετριοκρατίας και την κατάργηση της αξιοκρατίας , οδήγησαν την χώρα στην αποβιομηχάνιση την έκαναν παρασιτική ώστε να ζει με δανεικά και νομοτελειακά κατάντησε στην σημερινή πτώχευση η οποία δεν είναι μόνο υλική αλλά και ηθική . Το μεταπρατικό κεφάλαιο και το κρατικοδίαιτο γιγαντώθηκε και το παραγωγικό βιομηχανικό κεφάλαιο εξαφανίσθηκε . Επειδή έχει καταντήσει η λέξη «σοσιαλιστής» συνώνυμο με το καλός χριστιανός σε έναν λαό που δεν εμβαθύνει στις έννοιες και στην εφαρμογή τους καλό είναι για λόγους μάρκετιν να χρησιμοποιούμε ορισμό σοσιαλιστικό κόμμα αλλά μόνο σε ένα κομμάτι μπορεί να έχει χρήσιμη εφαρμογή στην οργάνωση ενός κράτους πρόνοιας το οποίο να δουλεύει με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια όπως στην Γερμανία και την Σουηδία , να είναι ανταγωνιστικό του αντιστοίχου του ιδιωτικού τομέα και να προσφέρει πολύ καλές υπηρεσίες στους πολίτες με χαμηλό για το κράτος κόστος ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΒΑΡΥΝΕΙ ΥΠΕΡΜΕΤΡΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ και ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ . Το κοινωνικό κράτος περιλαμβάνει συντάξεις ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, παιδεία όλες τις βαθμίδες, δημόσια τάξη (αστυνομία ) .δικαιοσύνη , στράτευμα και τοπική αυτοδιοίκηση αυτοτελής και με δικούς της πόρους.. Καμία άλλη συμμετοχή σε επιχειρήσεις βιομηχανίες και υπηρεσίες εκτός από έξυπνες μειοψηφικές συμμετοχές εταιρείες venture capital για την ανάπτυξη εταιρειών νέας τεχνολογίας

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΩΝ

Η άρνηση της Γερμανίας και των συμμάχων της στην ΕΕ να καλύψει τα χρέη της Ελλάδας και του Ευρωπαϊκού νότου ήταν μια έκπληξη για τους διεθνείς δανειστές ένα μέρος των οποίων είναι και οι μεγάλοι διεθνείς κερδοσκόποι . Την κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας και κατ επέκταση του Ευρωπαϊκού νότου την γνώριζαν απο πολλά χρόνια διότι καθε χρόνο φαινόταν το τεράστιο έλλειμμα του προϋπολογισμού το οποίο ακολουθούσε ο αντίστοιχος τεράστιος δανεισμός απο τις αγορές δηλαδή απο τους " κερδοσκόπους" . Το τεράστιο έλλειμμα στο ισοζύγιο πληρωμών κάθε έτους τους ήταν επίσης γνωστό .Και όμως οι Moodys και οι λοιποί " οίκοι ανοχ." μας βαθμολογούσαν πάντοτε με ΑΑΑ σαν να είμαστε οι καλύτεροι μαθητές στην τάξη .'οπως έλεγε και ο Ζαμπέτας . Γιατί συνέβαινε αυτό άραγε για την Ελλάδα και όχι για την Τουρκία η την Ρουμανία η την Βραζιλία ¨? Μας είχαν καλή βαθμολογία διότι είμαστε στην Ευρωπαϊκή νομισματική Ένωση ( Ευρώ). Τι ήταν αυτό το θαυματουργό που έβαζε ΑΑΑ . άριστα , σε οικονομία που έπρεπε να παίρνει κάτω απο την βάση κοντά στο τρία ? Μα επειδή ανήκε σε αριστοκρατική και πλούσια οικογένεια και επομένως οι συγγενείς θα φρόντιζαν για την τακτοποίηση των χρεών . Όταν όμως έσκασε η παγκόσμια φούσκα και ακολούθησε και η σειρά της Ελλάδας ,ήλθε η πρώτη έκπληξη για όλους αυτούς ,η παραπομπή στο ΔΝΤ της Ελλάδας ,με την υπόδειξη της Γερμανίας ,έδειξε την πρόθεση της ΕΕ να μην καλύψει τα χρέη της Ελλάδας . Πράγμα που μπορούσε να κάνει με την Κεντρική Ευρωπαϊκή τράπεζα χωρίς την επέμβαση του ΔΝΤ . Το ΔΝΤ δεν είναι επιλογή του Γ.Παπανδρέου όπως κακώς λένε αλλά είναι επιλογή της Γερμανίας της Γαλλίας και των υπόλοιπων χωρών του Ευρωπαϊκού βορρά . Και αυτό ήταν η απάντηση στους διεθνείς οίκους αξιολόγησης και στους παγκόσμιους δανειστές ότι θα ακολουθήσουμε την διαδικασία χρεοκοπίας όπως σε όλες τις χώρες και η Ελλάδα θα αναλάβει μόνη της να εξοφλήσει το χρέος της . Επομένως κακώς της έιχατε βαθμολογία ΑΑΑ τόσα χρόνια και την δανείζατε με ξεχωριστούς κανόνες απο τις εκτός ευρώ χώρες .Δεν έφτανε όμως αυτό με το περίφημο PSI η Ευρώπη προχώρησε σε μείωση του Ελληνικού χρέους κατά 105 δισεκατ. ευρώ και ζημίωσε με αυτό το ποσό τους διεθνείς δανειστές {κερδοσκόπους) ,ουσιαστικά τους τιμώρησε με αυτές τις ζημιές και με το σκεπτικό γιατί τόσα χρόνια δανείζατε αφειδώς μια φούσκα ? εμείς δεν πρόκειται να τα πληρώσουμε και εσείς παίρνετε το κόστος της απερισκεψίας σας. Δηλαδή αυτή την στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη ένας πόλεμος ανάμεσα στους διεθνείς " κερδοσκόπους " και στην ΕΕ με αρχηγό την Γερμανία . Οι διεθνείς δανειστές η κερδοσκόποι ρισκάρουν τα κεφάλαια τους σε όλον τον υπερχρεωμένο Ευρωπαϊκό νότο Ισπανία Ιταλία Πορτογαλλία και Ελλάδα και θέλουν να τα καλύψει η ΕΚΤ με ευρωπαϊκό ομόλογο και η Γερμανία με τους συμμάχους της αρνείται . Ο ΣΥΡΙΖΑ με την πολιτική του είναι το αγαπημένο παιδί των κερδοσκόπων διότι αποτελεί τον "δούρειο ίππο " κατά της Γερμανίας και της πολιτικής της . Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ βγει πρώτο κόμμα στην Ελλάδα και αρνηθεί να εφαρμόσει το μνημόνιο ,τότε η Γερμανία θα μας αναγκάσει να πάμε στην δραχμή αλλά για να αποφύγει την καταστροφή της νομισματικής Ένωσης {ευρώ} θα αναγκαστεί να πάρει αμεσα τα μέτρα που θέλουν για να καλυφθούν με το χρέος των υπολοίπων . Αλλά και τώρα σαν αξιωματική αντιπολίτευση στην Ευάλωτη Ελλάδα λειτουργεί σαν καταλύτης αναγκάζοντας την Γερμανία να επισπεύσει αυτά που ζητούν οι αγορες ώστε να αποφύγει επιπλοκές εξαιτίας Ελληνική κρίσης . Από όλην αυτήν την ιστορία η χώρα μας δεν πρόκειται να έχει κανένα κέρδος, διότι δεν πρόκειται να αποδεχθούν στάση των πληρωμών του χρέους απο την Ελλάδα , διοτι εάν ήταν διατεθειμένοι σε κάτι τέτοιο θα έιχαν ηδη εκδώσει Ευρωομόλογο και θα αγόραζε το χρέος μας η ΕΚΤ το μόνο που καταφέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι να τους αναγκάζει να έχουν έτοιμα σενάρια στεγανοποίησης με την αποβολή της χώρας απο το ευρώ ώστε το σύστημα να έχει τις λιγότερες ζημιές . "

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ14 Νέα πρότυπα Tου Αλεξη Παπαχελα Το κρισιμότερο ερώτημα που δεν έχει ακόμη απαντηθεί είναι τι μπορεί να παράγει η Ελλάδα τα επόμενα χρόνια για να ξαναμπεί σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Ποια είναι τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλες χώρες και ποιοι τομείς θα παίξουν τον «ηγετικό» ρόλο σε αυτήν τη διαδικασία; Εκατοντάδες εκθέσεις έχουν γραφτεί γι’ αυτό το θέμα από think tanks, εταιρείες μελετών κ.ά. οι οποίες είτε κλειδώθηκαν σε συρτάρια υπουργών είτε αγνοήθηκαν με το πάγιο επιχείρημα «αυτά δεν γίνονται...» ή «άντε τώρα να τα κάνεις αυτά στην Ελλάδα». σχολιο Σ.ΔΑΝΑΛΗ Ενα άρθρο που βάζει με λίγες γραμμές όλα τα θέματα που αποτέλεσαν τροχοπέδη στην ανάπτυξη της χώρας και φθάσαμε στην χρεοκοπία . Κατ αρχήν η αιτία όλων των κακών είναι ο τεράστιος δημόσιος τομέας που δημιούργησε ο μακαρίτης ο Κ.Καραμανλής με τον αείμνηστο Παπαλήγούρα αυτοί εθνικοποίησαν απο τα λεωφορεία μέχρι τα ναυπηγεία και όλες τις τράπεζες δεν τον οργάνωσαν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια όπως οι Σκανδιναβοί αλλά τον άφησαν ανοργάνωτο στην τύχη του σαν τον Σοβιετικό .Η "αριστερή ιδεολογία" της μεταπολίτευσης με το ΠΑΣΟΚ να συναγωνίζεται το ΚΚΕ ,Συνασπισμούς κ.λ.π δημιούργησε όλες τις νοοτροπίες που περιγράφεται ότι " όποιος κάνει κάτι για να κερδίσει κλέβει τους υπόλοιπους " και ότι οι επιχειρηματίες έιναι "ολοι κλέφτες " και η επιχειρηματικότητα είναι οργανωμένη απάτη . Ακόμη και οτι ο δημόσιος τομέας μεταφέρει τα κέρδη του στους ανύπαρκτους επιχειρηματίες και στον ιδιωτικό τομέα , επομένως όποιος κλέβει το κράτος κάνει καλό και βοηθά την " παγκόσμια επανάσταση της αριστεράς και της προόδου ". Ιστορικά όλα αυτά μπορούν να επιβεβαιωθούν εάν κάποιος συγκρίνει οικονομικά την Ελλάδα του 1974 με την Χιλή και Ν.Κορέα του 1974 . Με πιο τρόπο θα αναπτυχθεί η χώρα έπειτα απο την οικονομική καταστροφή που έπαθε ; Πρέπει να αλλάξουν οι θεσμοί αυτοί θα αλλάξουν και τις νοοτροπίες . Σε ένα άρθρο πριν απο μερικές μέρες ο κος Μπουτάρης δήμαρχος Θεσσαλονίκης είπε το προφανές ότι μόνο δύο δρόμοι υπάρχουν . Ο ένας έιναι μισθοί Βουλγαρίας και μάλιστα είπε ότι οι Ελληνες επιχειρηματίες μπορούν πολύ γρήγορα και αποτελεσματικά να το χειρισθούν διότι αυτοί το έχουν δουλεψει στην Βουλγαρία όταν έφευγαν απο την Ελλάδα . Ο δεύτερος τρόπος έιναι να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Ισραήλ και της Φινλανδίας ,δηλαδή να παράγουμε έρευνα και τεχνολογία όπως το Ισραήλ το οποίο είναι η χώρα των σταρτ απ εταιρειών . Δηλαδή τρομερά Πανεπιστήμια που παράγουν έρευνα , venture capital ,εταιρείες χρηματοδότησης στις οποίες συμμετέχει το κράτος επισφαλών επενδύσεων ,ο οποίες χρηματοδοτούν παρα πολλές εταιρείες οι οποίες μετατρέπουν την έρευνα σε εφαρμογές οι οποίες πωλούνται στηνν ιατρική στα φάρμακα στη ρομποτική στους εξοπλισμούς . Το Ισραήλ συναγωνίζεται τις ΗΠΑ και η Φινλανδία ανέκαμψε απο την κρίση του 1990 χάρις στην τεχνολογία της κινητης τελεφωνίας(νοκια)

ΥΠΟΚΡΙΣΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Σχολιο Σ.ΔΑΝΑΛΗ Ενα καταπληκτικό άρθρο το οποίο περιγράφει τα πράγματα και τις ευθύνες της αριστεράς για το κατάντημα της χώρας . Αλλά και η πολιτική που ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ για να γίνει αξιωματική αντιπολίτευση και σαν αξιωματική αντιπολίτευση είναι μία πολιτική που ευνοεί τα συμφέροντα των διεθνών δανειστών και αντίθετη με τα συμφέροντα της χώρας . Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο πολιορκητικός κριός προς την Γερμανία για να δεχθεί η Γερμανία όσα θέλουν οι αγορές και σε αυτόν την μάχη των δύο ελεφάντων βάζει στην μέση την μικρή Ελλάδα την οποία θα συντρίψουν σαν κουνούπι. Ευρισκόμεθα σε ένα πόλεμο μεταξύ των διεθνών δανειστών (κερδοσκόπων ) και της Γερμανίας μαζί με τις βόρειες χώρες της ΕΕ. Γιατί οι οίκοι αξιολόγησης βαθμολογούσαν την Ελλάδα σε ΑΑΑ, και την Πολωνία την Ρουμανία και άλλες χώρες σε ΒΒ ,ενώ είχαν καλύτερους οικονομικούς δείκτες απο την Ελλάδα ; Μήπως δεν ήξεραν το τεράστιο έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών ,το τεράστιο έλλειμμα του προϋπολογισμού κάθε χρόνο και το τεράστιο δημόσιο χρέος . Ολα αυτά τα ήξεραν διότι δεν ήταν κρυφά , αλλά θεωρούσαν ότι εφ όσον είμαστε στο ευρώ θα μας καλύψει η ΕΚΤ απο τα περισσεύματα της Γερμανίας και των βόρειων χωρών . Η παραπομπή στο ΔΝΤ απο την ΕΕ ήταν το μήνυμα στις αγορές ότι τα χρέη θα τα εξοφλήσει η Ελλάδα και χωρίς βοήθεια απο την ΕΚΤ επομένως το ίδιο ισχύει για ολες τις οικονομίες του νότου , και το PSI που ακολούθησε τιμώρησε τις αγορές με 105 δισεκ. ευρώ όσο μειώθηκε το χρέος της χώρας μας . Και το μήνυμα ήταν γιατί δανείζατε μια χώρα φούσκα ; είσαστε υπεύθυνοι των επιλογών σας και θα υποστείτε την ζημιά. Έκτοτε έχει αρχίσει ένας πόλεμος των αγορών προς την Γερμανία και τους εταίρους της ώστε να την αναγκάσουν να εγγυηθεί τα τεράστια ποσά που έχουν δανείσει στο Ευρωπαϊκό Νότο. Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ΕΝΆΝΤΙΑ στην Γερμανία ταυτίζεται απόλυτα με τις αγορές ,και εάν γίνει κυβέρνηση εμάς θα μας πετάξουν απο το Ευρώ απο την αναταραχή που θα δημιουργηθεί θα αναγκάσουν την Γερμανία να καλύψει μέσω ΕΚΤ όλα τα χρέη του Ευρωπαϊκού νότου. Υποκρισίες α λα ΣΥΡΙΖΑ Tου Aγγελου Σταγκου Κάποια στιγμή την προηγούμενη εβδομάδα, ο πανταχού παρών στον κόσμο των ελληνικών μίντια, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπαδημούλης έκανε την πρόβλεψη ότι ο Α. Σαμαράς θα αποδειχθεί «ο πρωθυπουργός της δραχμής». Πρόβλεψη την οποία φυσικά έσπευσε ύστερα από λίγες μέρες να επαναλάβει ο αρχηγός του Αλ. Τσίπρας. Δεν αποκλείεται η πρόβλεψη να επαληθευτεί και ο Δ. Παπαδημούλης να δικαιωθεί από τα γεγονότα. Η Ελλάδα ως χώρα, υπό την ηγεσία της πολιτικής της τάξης έκανε ό,τι μπορούσε για να φτάσει στη σημερινή κατάσταση και να κινδυνεύει, με πολύ μεγάλες πιθανότητες, να αποβληθεί από την Ευρωζώνη. Τώρα μάλιστα το διεθνές περιβάλλον είναι εξαιρετικά δυσμενές, το κλίμα ιδιαίτερα αρνητικό, τα δημοσιεύματα, οι δηλώσεις και οι ενέργειες που πιέζουν προς την έξοδο, αλλεπάλληλες και συνεχείς τελευταία. Είναι σαφές ότι ο Σεπτέμβριος θα είναι καθοριστικός και η τύχη μας θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την έκθεση της τρόικας. Αν η έκθεση είναι επιβαρυντική θα προσφέρει τα επιχειρήματα, ή έστω τα προσχήματα, για να οδηγηθεί η χώρα μας στην έξοδο και να γυρίσει στη δραχμή. Ωστόσο, σε μια τέτοια εξέλιξη θα έχουν συμβάλει τα μέγιστα ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες δυνάμεις του λεγόμενου αντιμνημονιακού χώρου. Είναι εντελώς υποκριτική η ανησυχία που δήθεν κρύβεται πίσω από την πρόβλεψη των Δ. Παπαδημούλη και Αλ. Τσίπρα περί επιστροφής στη δραχμή επί πρωθυπουργίας Α. Σαμαρά, γιατί ουσιαστικά αυτό θέλουν και γι’ αυτό αγωνίζονται οι άνθρωποι... Η Αριστερά δεν είναι άμοιρη ευθυνών για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα. Μπορεί τα κόμματα εξουσίας να ήταν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, αλλά όσοι διαθέτουν στοιχειώδη αντικειμενικότητα θα παραδεχθούν ότι η Αριστερά στην Ελλάδα πίεζε και συμμετείχε με όλους τους τρόπους στη δημιουργία της κρατικοδίαιτης οικονομίας, του ανίκανου κράτους, της συντεχνιακής λογικής, της ασυδοσίας, της ατιμωρησίας, της διαφθοράς και γενικά του κοινωνικού «πολτού» που ονομάσαμε «ελληνική πραγματικότητα». Ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ πρωτοστάτησε και διακρίθηκε σε ανευθυνότητα από τότε που ξέσπασε ανοιχτά η κρίση και συνεχίζει την ίδια τακτική. Τον ΣΥΡΙΖΑ εκφράζαν οι πρωταγωνιστές των δημοσίων προπηλακισμών, ο ΣΥΡΙΖΑ (και μαζί του το ΚΚΕ) κάλυπτε τους απερίγραπτους «δεν πληρώνω» και ο ΣΥΡΙΖΑ πρόσφερε θαλπωρή στους πάσης φύσης καταστροφείς και άρπαγες της Αθήνας. Τα στελέχη του βέβαια απορρίπτουν μετά βδελυγμίας τέτοιες κατηγορίες, αλλά ούτε η μνήμη μας είναι τόσο κοντή, ούτε η αντίληψή μας τόσο μικρή. Μπορεί οι Τσίπρας, Παπαδημούλης, Σκουρλέτης, Σταθάκης, Τσακαλώτος, Δραγασάκης, Στρατούλης, Λαφαζάνης (που μόνο το σώμα του έφυγε από τον Περισσό, η ψυχή του παρέμεινε) να υπόσχονται, να καταγγέλλουν, να κατηγορούν, να απαιτούν, να μονοπωλούν το ενδιαφέρον για τον λαό να αντιπαρατίθενται στην τρόικα και τις Βρυξέλλες, να αδιαφορούν για νόμους και συμφωνίες, αλλά οι ίδιοι και εμείς γνωρίζουμε ότι όλα αυτά οδηγούν στη δραχμή και στην πλήρη εξαφάνιση τής ήδη πολύπαθης μεσοαστικής τάξης. Αυτός είναι ο στόχος τους και όχι ο πόνος τους ότι κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε εκεί επί πρωθυπουργίας Α. Σαμαρά. Το επιθυμούν με ασίγαστο πάθος και κάνουν τα πάντα για να συμβεί.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ Δεν υπάρχει καμία υποχώρηση της παγκοσμιοποίησης αντίθετα γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Είναι πολύ ευεργετική για τους λαούς ,ποτέ δεν ήταν δυνατό κανένας σοσιαλιστής του μεσοπολέμου η και μέχρι την δεκαετία του 80 να φανταστεί ότι τα δισεκατομμύρια των Κινέζων και των Ινδών θα είχαν τέτοια ανάπτυξη και τους ακολουθούν πολλές χώρες της Νοτιανατολικής Ασίας Βιετνάμ Μαλαισία την Ινδονησία και άλλες. Ας αφήσουμε την εκπληκτική ανάπτυξη της Ν.Κορέας η οποία έχει γίνει βιομηχανική χώρα που ανταγωνίζεται την Ιαπωνία και την Γερμανία ,την εκπληκτική Ταϊβάν και την Σιγκαπούρη και το Χονγκ Κόνγκ . Η ανθρωπότητα το 1940 είχε 1,5 δισεκατομμύριο πληθυσμό και ευημερούσαν υποτυπωδώς σε σχέση με σήμερα τα 300 εκατομμύρια εκ των οποίων οι μισοί ήταν έτοιμοι να φάνε τους άλλους μισούς όπως έγινε με τον παγκόσμιο πόλεμο που ακολούθησε . Σήμερα η ανθρωπότητα έχει 7 δισεκατομμύρια πληθυσμό και ευημερούν τα 3 δισεκατομμύρια χάρις στην pax AMERICANA και στην παγκοσμιοποίηση . Η Κίνα σε 12 χρόνια θα έχει το κατά κεφαλή εισόδημα της Ελλάδας . Χώρες με τεράστιο πληθυσμό η Βραζιλία η Τουρκία γνωρίζουν μια πρωτοφανή ανάπτυξη . Δεν μπορεί να έχουν απαίτηση η Ευρωπαίοι να έχουν ένα τεράστιο παρασιτικό κοινωνικό κράτος και οι λαοί της Ασίας και όλες οι αναπτυσσόμενες χώρες να πεινάνε η στοιχειώδης κοινωνική δικαιοσύνη λέει ότι δεν μπορεί οι ΜΙΣΟΊ Ευρωπαίοι να κάθονται η να δουλεύουν 3 με 4 ώρες την ημέρα και οι οι υπόλοιποι λαοί να δουλεύουν 10 ώρες την ημέρα και να παίρνουν τα μισά λεφτά . Ο καπιταλισμός επιβάλει στοιχειώδη σοσιαλιστική ισότητα . Οι οικονομίες των Ευρωπαϊκών χωρών έχουν χαμηλή ανταγωνιστικότητα σε σχέση με τις αναπτυσσόμενες οικονομίες και πρέπει να κάνουν πιο παραγωγικές τις οικονομίες τους περιορίζοντας το σπάταλο και ανοργάνωτο κοινωνικό κράτος και μειώνοντας ακόμη και το κόστος εργασίας . Η Γερμανία και οι Σκανδιναβοί δείχνουν τον δρόμο οργανωμένο σαν ιδιωτική βιομηχανία το κοινωνικό κράτος και παραγωγική οικονομία με επώνυμα προϊόντα .Αυτή είναι η μοίρα της Ευρώπης διότι σε 12 χρόνια που θα πάψει να τους ανταγωνίζεται η Κίνα και οι σημερινές αναδυόμενες οικονομίες επειδή το βιοτικό τους επίπεδο θα έχει προσεγγίσει το Ευρωπαϊκό άρα και το κόστος παραγωγής τους ,το κεφάλαιο θα έχει βρει αλλού φθηνό εργατικό δυναμικό σε άλλες χώρες που οι γυναίκες γεννούν σαν τις κουνέλες και λόγω της ανάπτυξης της επιστήμης έχει μειωθεί η παιδική θνησιμότητα και η θνησιμότητα των γυναικών . Και ταυτόχρονα μαζί με την ανάπτυξη απο το φθηνό εργατικό δημιουργούνται νέες πολυπληθείς αγορές τις οποίες έχει ανάγκη το καπιταλιστικό σύστημα για να αποφύγει τις μεγάλες υφέσεις η κρίσεις υπερπαραγωγής . Και όλο αυτό το σύστημα λειτουργεί σε παγκόσμιο επίπεδο τηρώντας τους κανόνες της PAX AMERICANA χάρις στην στρατηγική υπεροπλία των ΗΠΑ . Εάν ζούσε σήμερα ο Πλάτωνας ο Χριστός ο Μωάμεθ ο ΜΑΡΞ ,ο Λένιν και ο Στάλιν θα ήταν θαυμαστές του σημερινού καπιταλισμού

ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΔΙΔΑΚΤΡΑ

ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΔΙΔΑΚΤΡΑ Μπράβο πολύ σωστά προτείνετε να πληρώνουν δίδακτρα όλοι οι φοιτητές ,και να υπάρχει η εξαίρεση μόνο για ελάχιστους από άπορες οικογένειες . Τότε πάρα πολλά θα διορθωθούν αυτόματα και απο μόνα τους . Κατ αρχή ισχύει μια γενική αρχή " ότι δεν πληρώνουμε το θεωρούμε ευτελές και άνευ αξίας " 'οσο πιό ακριβά το πληρώνουμε τόσο πιο πολύ το εκτιμάμε . Εάν μα ς φαίνεται πολύ ακριβό ενώ αξίζει πολύ λιγότερα κατά την γνώμη μας ,δεν το αγοράζουμε. Εάν αρχίσουν να πληρώνουν δίδακτρα θα εξαφανισθούν οι αιώνιοι φοιτητές ,και οι σπουδαστές θα φροντίζουν να τελειώνουν ταχύτερα τις σπουδές τους η θα εγκαταλείπουν τις σπουδές τους και θα στρέφονται σε άλλες δραστηριότητες . Θα έχουν οι φοιτητές απαίτηση για καλύτερες κια πιο ποιοτικές σπουδές ώστε να μην σπαταλάνε άσκοπα τα χρήματα τους θα αρχίσουν να ζητούν να πληροφορηθούν πόσο κοστίζουν οι σπουδές κατ έτος ανά σπουδαστή και να συγκρίνουν με το κόστος άλλων Ευρωπαϊκών ιδρυμάτων , και θα υπάρξει πίεση για καλύτερη και αποδοτικότερη λειτουργία όλων των ιδρυμάτων . Και έτσι θα έχουμε πολύ καλύτερη χρησιμοποίηση των χρημάτων που χορηγεί σε αυτά το κράτος Τι μας διδάσκουν οι «αιώνιοι» φοιτητές Του Μπαμπη Παπαδημητριου Πόσους φοιτητές έχουν τα ελληνικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα; Ας κάνουμε έναν απλό συλλογισμό. Το 2012, τα ΑΕΙ καλωσόρισαν 45.559 νέους φοιτητές. Αν φοιτούν τέσσερα με έξι χρόνια οι φοιτητές θα είναι περίπου 200 με 300 χιλιάδες. Σωστό; Λάθος! Το 2011, σύμφωνα με τα στατιστικά, η χώρα είχε 347.304 φοιτητές (χωρίς ΤΕΙ και Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές). Σωστό; Λάθος και πάλι! Οι 178.826 (το 52%) δεν είναι «κανονικοί» φοιτούντες, αλλά «αιώνιοι». Περισσότεροι δηλαδή από εκείνους που τηρούν τον κανόνα των προβλεπομένων +2 ετών φοίτησης, τον οποίο έθεσε πριν από μερικά χρόνια η κ. Μαριέττα Γιαννάκου και κράτησε η κ. Αννα Διαμαντοπούλου. Αν ξανακάνουμε τον υπολογισμό, διαπιστώνουμε ότι μας λείπουν φοιτητές, αντί να μας περισσεύουν. Η διαφορά, προφανώς, οφείλεται στην εγκατάλειψη του πανεπιστημίου από σημαντικό αριθμό νέων. Οι περισσότεροι θα μετεγγραφούν στην ομάδα των «αιωνίων» και, επιπλέον, στην ολοένα μεγαλύτερη ομάδα των ανέργων νεαρής ηλικίας. Η κατάσταση αυτή διαστρεβλώνει την εικόνα που έχουμε για την ανώτατη εκπαίδευση. Προσπαθούν πολλοί, τα καταφέρνουν λίγοι. Κυρίως επειδή τα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα δεν κατορθώνουν να κρατήσουν το ενδιαφέρον, να οργανώσουν πανεπιστημιακή ζωή υψηλής ποιότητας, να εξεύρουν τους πόρους που θα τα καταστήσουν πιο σύγχρονα και πιο ελκυστικά για τους νέους ανθρώπους. Εύκολα λένε όλοι ότι πρέπει να δώσει περισσότερα χρήματα το κράτος. Δεν συνέβη τόσα χρόνια, είναι προφανές ότι υπό το βάρος της κρίσης δεν πρόκειται να συμβεί στα πολλά επόμενα χρόνια. Είναι καιρός να βοηθήσουμε τα ΑΕΙ/ΤΕΙ πιο αποτελεσματικά. Ο καλύτερος τρόπος είναι να μεταφέρουμε ένα μέρος του πραγματικού κόστους σπουδών, σε πραγματικές τιμές, σε πραγματικούς ανθρώπους. Στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Οι φοιτητές πρέπει να συμμετάσχουν στο κόστος των σπουδών τους. Ευκολότερα, πιστεύω, θα πειστούν οι οικογένειες να πληρώνουν, έστω ένα σημαντικό δικαίωμα εγγραφής. Γιατί τα ποσά θα πηγαίνουν απευθείας στο ίδρυμα. Αντιθέτως, σκεφτείτε πόσοι λίγοι μεταξύ μας πιστεύουν ότι οι φόροι που συνεχώς μεγαλώνουν πηγαίνουν στην κατάλληλη ανάγκη της οικογένειας και της νέας γενιάς. Επιπλέον, οι επιχειρήσεις οφείλουν να πληρώσουν για την αρτιότερη προετοιμασία των εργαζομένων που θα χρησιμοποιήσουν. Θα φτάνουν και για πολλές υποτροφίες, σε όφελος εκείνων που έχουν πραγματική ανάγκη οικονομικής βοήθειας. Η λύση είναι απλή. Αρκεί να εκδιώξουμε οριστικά την ιδεολογία των αιωνίων εκμεταλλευτών της δημόσιας περιουσίας. Να δείτε, τότε, πόσο λιγότεροι θα γίνουν οι «αιώνιοι» φοιτητές. Τα τσιράκια των κομμάτων θα μείνουν μόνα τους. Πείτε μας τη γνώμη σας Σχόλια

ΛΙΣΤΑ ΛΑΓΚΑΡΝΤ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ

ΛΙΣΤΑ ΛΑΓΚΑΡΝΤ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ Το ΠΑΣΟΚ χειρίστηκε την λίστα Λαγκάρντ με τον ίδιο τρόπο που χειριζόταν σαν κυβέρνηση όλα τα θέματα απο το 1982 μέχρι σήμερα "φοβικά" ,δηλαδή φοβόταν μην δημιουργήσει πολιτικό κόστος και άς υπάρχουν χίλιες παρανομίες και άς ζημιώνεται το δημόσιο. Με τον ίδιο τρόπο χειριζόταν τα θέματα και η Ν.Δ με μόνη εξαίρεση την κυβέρνηση Μητσοτάκη η οποία δεν λογάριαζε το πολιτικό κόστος και χωρίς φόβο προασπιζόταν τον νόμο και το δημόσιο συμφέρον και αυτός ήταν ένας απο τους κυριότερους λόγους που δεν μακροημέρευσε αλλά έπεσε πολύ γρήγορα . Αλλά σήμερα οι μεγάλες περικοπές των μισθών και των συντάξεων και η πολύ μεγάλη φορολογία έχουν κάνει τους πολίτες να ενδιαφέρονται άμεσα για την πάταξη της φοροδιαφυγής διότι αυτό θα τους ανακουφίσει φορολογικά τουλάχιστον να μην αυξηθούν άλλο οι φόροι και να μην γίνουν άλλες περικοπές συντάξεων και μισθών ,σε αντίθεση με άλλες εποχές που ουδείς ενδιαφερόταν διότι τότε όλοι θεωρούσαν ότι τα λεφτά στο κράτος τα δίνει ο θεός της ένδοξης Ελλάδας . Και έτσι το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης για την λίστα Λαγκάρντ είναι πολύ μεγάλο και το πολιτικό κόστος απο την μη αξιοποίηση της και τους λάθος χειρισμούς είναι τεράστιο. Όσον αφορά την δημόσια διοίκηση εάν δεν αποκατασταθεί η ιεραρχία,το διευθυντικό δικαίωμα ,η άμεση τιμωρία των κακών απο την ιεραρχία και όχι μετά 10 χρόνια απο τα δικαστήρια όπως γίνεται σήμερα ,και η ανταμοιβή των καλών υπαλλήλων πάλι απο την ιεραρχία . Και βασική προϋπόθεση να μην μπορούν να επέμβουν οι πολιτικοί ώστε να διαταράσσουν την ιεραρχία ,αλλά μόνο στους ανώτατους βαθμούς όπως γίνεται στους δικαστικούς ,το δημόσιο θα είναι πάντοτε ένα μπάχαλο. Οι «ηγούμενοι» Tου Αλεξη Παπαχελα Το μείζον πολιτικό ζήτημα με τη λίστα Λαγκάρντ είναι ένα: το αν το ελληνικό κράτος μπορούσε να την έχει αξιοποιήσει εγκαίρως, εντοπίζοντας σημαντικούς φοροφυγάδες από τους οποίους θα εισέπραττε σημαντικά έσοδα. Αυτό προφανώς δεν έγινε, έως πολύ πρόσφατα. Κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι θα ήταν μια απλή διαδικασία. Ακόμη και χώρες με μεγάλη εμπειρία στην πάταξη της φοροδιαφυγής συνάντησαν μεγάλα νομικά και άλλα προβλήματα στην αξιοποίησή της. Στο τέλος, όμως, την αξιοποίησαν σαν ένα εργαλείο άτυπου «εκβιασμού» έναντι εκείνων που δεν μπορούσαν να δικαιολογήσουν τις καταθέσεις τους στην Ελβετία. Οι δικαιολογίες για τη μη αξιοποίηση της λίστας ποικίλλουν. Κάποιοι δεν εμπιστεύονταν το ΣΔΟΕ και θεωρούσαν ότι η λίστα θα μπορούσε να γίνει εργαλείο πραγματικών εκβιασμών έναντι αθώων και ενόχων. Κάποιοι άλλοι θεωρούσαν πως η λίστα δεν μπορούσε να σταθεί ως πειστήριο σε κάποιο δικαστήριο και γι’ αυτό δεν είχε καμία αξία. Αν συνέβαινε το πρώτο, είναι απορίας άξιον πώς ένας υπουργός ή κάποιος άλλος δεχόταν να προΐσταται πολιτικά μιας υπηρεσίας την οποία θεωρούσε αναξιόπιστη χωρίς να παραιτείται. Αν συνέβαινε το δεύτερο, προκύπτει ένα σοβαρό θέμα για το ποια υπηρεσία του κράτους έδωσε μια αξιόπιστη γνωμοδότηση για τα περιθώρια αξιοποίησης της λίστας. Ολα λειτούργησαν όπως δεν έπρεπε σε αυτήν την υπόθεση, γιατί και οι πολιτικοί και οι κρατικοί λειτουργοί έχουν συνηθίσει να δουλεύουν με μια κατάσταση που είναι, για να το πούμε λαϊκά, εντελώς «χύμα». Αν ο κ. Παπακωνσταντίνου είχε κάνει ένα διαβιβαστικό σημείωμα προς το ΣΔΟΕ στέλνοντας τη λίστα, δεν θα είχε ποτέ μπλέξει ο ίδιος• και το κυριότερο, για το δημόσιο συμφέρον, θα είχε θέσει την υπηρεσία προ των ευθυνών της. Αν, επίσης, ο κ. Παπακωνσταντίνου είχε ένα γραφείο στελεχωμένο με έμπειρους ανθρώπους με γνώση της διοίκησης και των νόμων, προφανώς και τα πράγματα θα έπαιρναν άλλη τροπή. Πολλοί, όμως, υπουργοί ξεχνούν πόσο εφήμερη είναι η «καρέκλα» και η δύναμή της και πως είναι απλώς προσωρινά «ηγούμενοι» σε ένα μοναστήρι που πρέπει να λειτουργεί με σαφείς κανόνες και διαδικασίες. Υπάρχουν ασφαλώς και οι κυνικοί ή ρεαλιστές, που κινούνται στα όρια της υπερβολής, όπως το πάρει κανείς. Τι ισχυρίζονται; Πως η Ελλάδα είναι μια χώρα που δεν διαθέτει μυστικές ή φανερές υπηρεσίες που μπορούν να χειρισθούν τόσο περίπλοκα και ευαίσθητα ζητήματα, με διεθνείς μάλιστα διαστάσεις. Θεωρούν, δηλαδή, ότι η προσπάθεια εξασφάλισης της λίστας από τη Γαλλία ήταν μια παράτολμη ενέργεια, γιατί δεν διαθέτουμε το θεσμικό και επιχειρησιακό πλαίσιο για την αξιοποίησή της. Είναι πολύ εξοργιστικό να το ακούς αυτό για τη χώρα σου και το κράτος σου, αλλά είναι μια άποψη. Ποιος όμως φταίει που φτάσαμε σε αυτό το σημείο; Οι ίδιοι οι πολιτικοί που σήμερα πληρώνουν το τίμημα, είτε ως άτομα είτε ως σύστημα εξουσίας. Αυτοί ξεχαρβάλωσαν τη δημόσια διοίκηση για να κυβερνούν με κολλητούς, συντοπίτες και άλλους άσχετους. Αυτοί έκοβαν και έραβαν το ΣΔΟΕ και άλλες ευαίσθητες όσο και ζωτικές υπηρεσίες στα μέτρα τους, για να μπορούν να τις ελέγχουν πλήρως. Αυτοί, τέλος, καθιέρωσαν, πολλές δεκαετίες πριν, την παράδοση του «σβήνω πρόστιμα», «δεν κάνω έλεγχο στον Α ή τον Β» κ.λπ. Ασχετα από την έκβαση της υπόθεσης της λίστας και την τιμωρία όσων παρανόμησαν, πρέπει να δούμε πολύ σοβαρά πώς θα ξαναφτιάξουμε ένα κράτος που θα κάνει τη δουλειά του αυτόνομα, όπως συμβαίνει είναι η αλήθεια τελευταία, και το οποίο θα επιβάλλει εκείνο τους κανόνες στους εκάστοτε «ηγούμενους», υπουργούς ή άλλους. Να θυμίσουμε πως στον πρόεδρο Ομπάμα έχει απαγορευθεί να έχει προσωπικό κινητό τηλέφωνο, γιατί οι νομικές υπηρεσίες απαιτούν να υπάρχουν ίχνη από κάθε συνομιλία του μέσω επίσημων τηλεφώνων. Ετσι ώστε αν προκύψει κάποιο σκάνδαλο ή κάποιο ζήτημα, να γνωρίζουν ποιος μίλησε, με ποιον κα

ΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΑΚΟΜΑΚΑΡΟΝΑΔΑΣ

Ελπίδα στους νέους15 Κύριο Αρθρο ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ Μεγάλη ζημιά κάνουν στην ελληνική κοινωνία όσοι «χαϊδεύουν αυτιά», δικαιολογώντας τη συμμετοχή νέων παιδιών σε τρομοκρατικές οργανώσεις και ομάδες ληστών στο όνομα της «σάπιας κοινωνίας». Αυτή η άρρωστη αντίληψη, σε συνδυασμό με τις όποιες υπερβολές αστυνομικών οργάνων, θα οδηγήσει πολλά ακόμη παιδιά στη βία και την καταστροφή. Υποχρέωση όλων μας είναι να δώσουμε ελπίδα στη νέα γενιά, να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας και να δώσουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους τους νέους να μείνουν και να προκόψουν στον τόπο τους. Ο δρόμος της βίας και της φωτιάς δεν βγάζει πουθενά• αντιθέτως, επιτείνει τη δυστυχία, εγκλωβίζει τη χώρα σε έναν αδιέξοδο φαύλο κύκλο και καταστρέφει τις ζωές νέων ανθρώπων. Πείτε μας τη γνώμη σας Ολη αυτή η νέα γενιά της "τρομοκρατίας " είναι παιδιά μεσοαστικών τάξεων οι οποίες δημιουργήθηκαν κυρίως απο την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος μετά την μεταπολίτευση στις περισσότερες περιπτώσεις με ανορθόδοξους τρόπους . Η παρασιτική αυτή αστική τάξη όπως εύκολα έβγαλε τα χρήματα με τον ίδιο τρόπο τα σπαταλάει και ζει με έναν τρόπο ζωής εντελώς διαλυμένο χωρίς ηθικές αρχές και δεοντολογικούς κανόνες στα όρια της διαφθοράς , αυτό φαίνεται και απο τα βιβλία της μητέρας ενός εκ των συλληφθέντων . Τα παιδιά αυτά μεγαλώνουν σε ένα κλίμα οικογενειακής διαφθοράς , αλλά και η περιρέουσα ατμόσφαιρα απο την κοινωνία με την διαρκή αναφορά του τύπου και των κομμάτων για σκάνδαλα από πολιτικούς έχει δημιουργήσει σε αυτούς τους νέους μίσος ενάντια στην κοινωνία και το σύστημα και θέλουν να το καταστρέψουν . Δεν σκέπτονται ούτε την δική τους καταστροφή διότι δεν έχουν μάθει να μελετούν όλες τις πλευρές ενός προβλήματος ,αλλά και ούτε ότι η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού που εργάζεται σκληρά με τιμιότητα και ήθος και αυτή έχει συγκρατήσει την χώρα απο τον όλεθρο οικονομικό και κοινωνικό . Δεν φαντάζονται ότι υπάρχουν και ότι σε όλους αυτούς τους έντιμους και εργατικούς ανθρώπους που κρατάνε όρθια αυτή την κοινωνία και δίνουν την δυνατότητα της κραιπάλης στις οικογένειες τους δεν αξίζει να τους παρασύρουν ό

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ 15 Όλα όσα περιγράφετε είναι αποτελέσματα της διάλυσης του δημόσιου τομέα και κατ επέκταση του κράτους. Στο δημόσιο οι υπάλληλοι είναι ανεξέλεγκτοι ατιμώρητοι ακόμη και εάν κάνουν αξιόποινες πράξεις και χωρίς αξιολόγηση . Η παντοδυναμία των συνδικαλιστών και η έλλειψη του διευθυντικού δικαιώματος και η μονιμότητα αλλά σε σχέση με τα προηγούμενα είναι δευτερεύουσα , μετατρέπει τις υπηρεσίες σε ένα ακυβέρνητο μόρφωμα όπου ο κάθε υπάλληλος κάνει ότι θέλει χωρίς καμιά αίσθηση πειθαρχίας . Μπορεί ατιμώρητα να παραβιάζει τους νόμους και τις εγκυκλίους και δεν δέχεται από κανένα διαταγές επιπλήξεις και προαγωγές . Οι προαγωγές του δίνονται αυτόματα και να τον επιπλήξει η να τον τιμωρήσει δεν έχεις κανείς αρμοδιότητα , μόνο το cloud , όπως στο ίντερνετ , επομένως ο καθένας έχει και ένα καπετανάτο και ενεργεί κατά βούληση και συνείδηση , την οποία συνήθως οι περισσότεροι δεν έχουν. Επομένως ο δημόσιος τομέας είναι «ένα ρεμπέτ ασκέρι » . Η λύση είναι η αποκατάσταση του διευθυντικού δικαιώματος ώστε να αποκατσσταθεί η ιεραρχία και η πειθαρχία . . Το πώς και γιατί δημιουργήθηκε ιστορικά η δημόσια διοίκηση δεν είναι του παρόντος υπάρχουν βιβλία βασισμένα σε μελέτες ειδικευμένων επιστημόνων . Αλλά πολύ απλά χωρίς δημόσια διοίκηση δεν είναι δυνατόν να διαχειριστεί η εξουσία φορολογική δικαστική αστυνόμευσης για την δημόσια τάξη αλλά και για την προστασία του εκάστοτε καθεστώτος . Τώρα εάν στην Ελλάδα την έλεγχαν οι μεγαλοαστοί αυτό δεν φαίνεται απο πουθενά αλλά συνήθως εκπορεύεται απο τα τσιτάτα του ΚΚΕ τα οποία θεωρεί καθήκον να επαναλαμβάνει όποιος θέλει να κάνει τον προοδευτικό. Η Ελλάδα δυστυχώς είναι το βασίλειο των μικροαστών . Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια , για δουλέψει η δημόσια διοίκηση πρέπει Α.Να υπάρχει ανταμοιβή για τους καλούς και κυρώσεις για τους κακούς, δηλαδή συνεχής αξιολόγηση η οποία να ξεκινάει απο τον άμεσο προϊστάμενο και άμεση τιμωρία η επίπληξη η οποία να γίνεται απο την ιεραρχία και όχι απο υπηρεσιακά συμβούλια και εισαγγελείς . Τώρα για να τιμωρηθεί ένας υπάλληλος πρέπει να εκδοθεί δικαστική απόφαση, το σωστό είναι να τιμωρείται άμεσα και εάν νομίζει ότι αδικήθηκε να προσφεύγει αυτός στα δικαστήρια . Δηλαδή να ισχύει το διευθυντικό δικαίωμα. .Β. Μηχανογράφηση σε όλους τούς τομείς . Πρέπει να πούμε ότι η κυβέρνηση του Γ.Παπανδρέου έκανε σημαντικό έργο σε αυτόν τον τομέα . Γ. Αξιοκρατική επιλογή στις προσλήψεις και αυτό το καλύπτει ικανοποιητικά το ΑΣΕΠ. Δ.Να μήν έχει δυνατότητα επέμβασης στην ιεραρχία η πολιτική εξουσία αλλά μόνο στην επιλογή των ανώτατων στελεχών ,όπως γίνεται με τους δικαστικούς. Τα παραπάνω είναι προαπαιτούμενα για την καλή λειτουργία της δημόσιας διοίκησης εάν δεν υπάρχουν το καλύτερο σχήμα να φτιάξουμε και να το επανδρώσουμε με αγγέλους σύντομα θα γίνει μπάχαλο σαν το Ελληνικό . Οταν γίνουν αυτά απο κει και πέρα για να φτιάξουμε την τέλεια οργάνωση πρέπει να γίνει απο εταιρεία που κάνουν οργάνωση επιχειρήσεων χρονομέτρηση και περιγραφή όλων των εργασιών και βάσει αυτού να καταρτισθεί το οργανόγραμμα με το προσωπικό με την περιγραφή της εργασία ς του καθενός και το σύνολο των ημερήσιων εργασιών με τους αντίστοιχους χρόνους . Και έπειτα ΑΠΌ ΑΥΤΌ ΕΠΕΙΔΉ θα περισσεύουν το 75 % των υπαλλήλων ,αυτούς που περισσεύουν να τους συγκεντρώσουν σε 5 η 6 κτίρια για να παίζουν τάβλι μπιλιάρδο τόμπολα ντάμα και ελάχιστοι απο αυτούς σκάκι διότι αυτό απαιτεί πολύ μυαλό. Χωρίς καλά οργανωμένη και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση η χώρα δεν μπορεί να προχωρήσει μπροστά ,και το κράτος είναι διαλυμένο .Τι συμβαίνει σήμερα , οι υπάλληλοι είναι ανεξέλεγκτοι ατιμώρητοι ακόμη και εάν κάνουν αξιόποινες πράξεις και χωρίς αξιολόγηση . Η παντοδυναμία των συνδικαλιστών και η έλλειψη του διευθυντικού δικαιώματος, και η μονιμότητα αλλά σε σχέση με τα προηγούμενα είναι δευτερεύουσα , μετατρέπει τις υπηρεσίες σε ένα ακυβέρνητο μόρφωμα όπου ο κάθε υπάλληλος κάνει ότι θέλει χωρίς καμιά αίσθηση πειθαρχίας . Μπορεί ατιμώρητα να παραβιάζει τους νόμους και τις εγκυκλίους και δεν δέχεται από κανένα διαταγές επιπλήξεις και προαγωγές . Οι προαγωγές του δίνονται αυτόματα και να τον επιπλήξει η να τον τιμωρήσει δεν έχεις κανείς αρμοδιότητα , μόνο το cloud , όπως στο ίντερνετ , επομένως ο καθένας έχει και ένα καπετανάτο και ενεργεί κατά βούληση και συνείδηση , την οποία συνήθως οι περισσότεροι δεν έχουν. Επομένως ο δημόσιος τομέας είναι «ένα ρεμπέτ ασκέρι » . Η λύση είναι η αποκατάσταση του διευθυντικού δικαιωματος ώστε να αποκατασταθεί η ιεραρχία και η πειθαρχία . Η φοροδιαφυγή , η αναποτελεσματική παιδεία μας η οποία όμως κοστίζει στο κράτος πανάκριβα ,τα διαλυμένα νοσοκομεία όπου την νοσηλεία των ασθενών την πληρώνει πανάκριβα το κράτος αλλά στούς πολίτες παρέχονται άθλιες υπηρεσίες , και σχεδόν για όλα τα δεινά για τα οποία αγανακτούμε οφείλονται στην κακή λειτουργία της δημόσια διοίκησης .Για να αποκατασταθεί η λειτουργία της ώστε να επιτελεί το έργο της δηλαδή την εξυπηρέτηση των πολιτών πρέπει Α.Να υπάρχει ανταμοιβή για τους καλούς υπαλλήλους και κυρώσεις για τους κακούς, δηλαδή συνεχής αξιολόγηση η οποία να ξεκινάει απο τον άμεσο προϊστάμενο ,προαγωγή των άξιων και απόρριψη των απρόθυμων και κακών ,άμεση τιμωρία η επίπληξη σε όσους ενεργούν εκτός των κανόνων της υπηρεσίας , και αυτό να γίνεται απο την ιεραρχία και όχι απο υπηρεσιακά συμβούλια και εισαγγελείς . Τώρα για να τιμωρηθεί ένας υπάλληλος που έχει κάνει ποινικό αδίκημα πρέπει να αποφασίσουν τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια υπηρεσιακά συμβούλια με αμφιλεγόμενες συνθέσεις , και τελικά να εκδοθεί δικαστική απόφαση . Το σωστό είναι να τιμωρείται άμεσα και εάν νομίζει ότι αδικήθηκε να προσφεύγει αυτός στα δικαστήρια . Δηλαδή να ισχύει το διευθυντικό δικαίωμα. Β. Μηχανογράφηση σε όλους τούς τομείς . Πρέπει να πούμε ότι η κυβέρνηση του Γ.Παπανδρέου έκανε σημαντικό έργο σε αυτόν τον τομέα . Γ. Αξιοκρατική επιλογή στις προσλήψεις και αυτό το καλύπτει ικανοποιητικά το ΑΣΕΠ. Δ.Να μήν έχει δυνατότητα επέμβασης στην ιεραρχία η πολιτική εξουσία αλλά μόνο στην επιλογή των ανώτατων στελεχών ,όπως γίνεται με τους δικαστικούς. Τα παραπάνω είναι προαπαιτούμενα για την καλή λειτουργία της δημόσιας διοίκησης εάν δεν υπάρχουν το καλύτερο σχήμα να φτιάξουμε και να το επανδρώσουμε με αγγέλους σύντομα θα γίνει μπάχαλο σαν το Ελληνικό . Οταν γίνουν αυτά απο κει και πέρα για να φτιάξουμε καλή οργάνωση πρέπει να γίνει απο εταιρεία που ασχολείται με την διοίκηση και οργάνωση επιχειρήσεων. Αυτή θα κάνει ανάλυση όλων των εργασιών ,θα της περιγράψει και θα τις χρονομετρήσει θα καθορίσει την αλληλουχία τους και βάσει αυτών θα εκπονήσει οργανόγραμμα με τις θέσεις εργασίας στις οποίες θα περιγράφονται για κάθε θέση οι αρμοδιότητες και οι χρόνοι εργασίας και το σύνολο των ημερήσιων εργασιών με τους χρόνους για κάθε υπάλληλο . Οι υπάλληλοι που θα περισέψουν και θα είναι αρκετοί θα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα με ποιόν τρόπο θα αξιοποιηθούν.

ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ

ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ Η κωμικοτραγική λειτουργία του δημόσιου τομέα στην χώρα του "τρίτου δρόμου για τον σοσιαλισμό" , τώρα ετοιμάζεται "τέταρτος δρόμος " του ΤΣΙΠΡΑ ο οποίος θα μας βγάλει απο το αδιέξοδο και θα μας απαλλάξει απο το μνημόνιο και όλοι θα ρεφάρουμε!!. Οι υπάλληλοι του μετρό και του Τράμ έχουν προσληφθεί πρίν από δέκα χρόνια όλοι ανειδίκευτοι και χωρίς κανένα προσόν .Το μόνο τους πλεονέκτημα ότι γλύφοντας και έρποντας εξαπάτησαν κάποιον ηλίθιο πολιτικό και τους διόρισε ακόμη και εάν ήταν οργανωμένα στελέχη του " ΑΝΤΑΡΣΙΑ " . Η δουλειά που κάνουν δεν απαιτεί καμιά ιδιαίτερη ειδίκευση και μόρφωση ακόμη και ένα παιδί δέκα χρόνων την μαθαίνει σε δύο ώρες . Στις καινούργιες γραμμές μετρό στο εξωτερικό δεν οδηγεί την αμαξοστοιχία ο μηχανοδηγός αλλά το κομπιούτερ. Το μετρό έχει 1300 υπαλλήλους είναι τουλάχιστον οι διπλάσιοι απο όσους απαιτούνται και αυτό αποδυκνείεται εάν κάνουν σύγκριση με αντίστοιχα ευρωπαϊκά μετρό το ίδιο συμβαίνει και με το τράμ . Και τώρα εκβιάζουν το κοινωνικό σύνολο και ζητούν να αμοίβωνται καλύτερα και απο τον διοικητή τους που παίρνει καθαρά 1900 ευρώ η τον αρχηγό του ΓΕΕΘΑ που παίρνει τα ίδια χρήματα . Εάν ήταν στην Αγγλία κατ αρχήν δεν θα είχαν τέτοιο θράσος αλλά κοινωνική συνείδηση και δεν θα έκαναν απεργία , αλλά εάν το αποτολμούσαν σε ανάλογες συνθήκες στην χώρα τους σαν αυτές που αντιμετωπίζουμε σήμερα εμείς ,την άλλη μέρα θα είχαν απολύσει τους μισούς . Μεγάλο το κόστος Κύριο Αρθρο Η ταλαιπωρία των Αθηναίων πολιτών λόγω των αλλεπάλληλων απεργιών στα μέσα μεταφοράς είναι απερίγραπτη. Ολοι οι πολίτες γνωρίζουν τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας και το γεγονός πως δεν υπάρχει κανένα περιθώριο να ενδώσει η κυβέρνηση στα αιτήματα οιουδήποτε κλάδου. Η συνέχιση των απεργιών δεν μπορεί και δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα. Αντιθέτως, εντείνει τη δοκιμασία των πολιτών και των ανθρώπων της αγοράς, οι οποίοι προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα σε ένα εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον. Αν οι εργαζόμενοι δεν αντιληφθούν την πραγματικότητα και δεν βρεθεί λύση άμεσα, η ζημιά για το κοινωνικό σύνολο θα είναι πολύ μεγάλη.

ΑΛΗΤΕΙΑ ΤΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΩΝ ΚΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ

ΑΛΗΤΕΙΑ ΤΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΩΝ ΚΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ Καλά ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύει την φασιστική αριστερά και όλο το βαθύ και αμαρτωλό ΠΑΣΟΚ με πρώτη την ομάδα του Τσοχατζόπουλου . Είναι η μετεμψύχωση της άρρωστης νοοτροπίας της μεταπολίτευσης η οποία μας έφερε έως εδώ . Πατρονάρει αυτήν την αλητεία των αναρχικών κουκουλοφόρων οι οποίοι έχουν καταστρέψει τα Πανεπιστήμια το κέντρο της Αθήνας και όλη την χώρα. Ειδικώς στα Πανεπιστήμια για να γλυτώσουν απο αυτήν την φασιστική αλητεία δεν αρκεί μόνο η αστυνομία . Πρέπει οι Πανεπιστημιακοί καθηγητές οι οποίοι υφίστανται αυτόν τον εξευτελισμό ,αυτό το ρεζίλεμα να αποφασίσουν να βγάλουν τα φουστάνια και να φορέσουν παντελόνια ,να αρνηθούν τις εντολές τους να κάνουν αυτό που πρέπει δηλαδή ότι επιβάλει ο νόμος και η τάξη να τους αφήσουν να βιαιοπραγήσουν και να τους κάνουν μήνυση ονομαστικά στον καθένα απο αυτήν την αλητεία ,ταυτόχρονα το Πανεπιστήμιο να τους αποβάλει δια πάντως . Ουδείς θα τολμήσει μετά να πειράξει τον μηνύσαντα έως ότου και όταν εκδικασθεί υπόθεση διότι θα είναι πάντα ο πρώτος ύποπτος . Θα σας πω πως αντιμετώπισα μια τέτοια αντιδικία με επιχειρηματία . Είχα αντιδικία με διευθύνοντα σύμβουλο Α.Ε.Β.Ε για 300 εκατομμύρια δρχ. αρχικά απειλούσε μετά έριξε βόμβα έξω απο το σπίτι μου και μετά έβαλε μπράβους και με έδειραν εμένα και τον γιό μου . Μετά τον ξυλοδαρμό επήγαμε στον ιατροδικαστή και του κάναμε μήνυση . Αμέσως μετά την μήνυση σταμάτησαν όλα , η μήνυση έκανε 5 χρόνια να εκδικαστεί διότι αυτός είχε βάλει διακεκριμένο καθηγητή δικηγόρο και εν αγνοία μας έκανε προσφυγή στο συμβούλιο πλημμελειοδικών και του την απέρριψε εν συνεχεία προσφυγή στο συμβούλιο εφετών το οποίο πάλιν την απέρριψε και τον παρέπεμψε με βαρύτατες κατηγορίες στο πολυμελές κακουργιοδικείο . Τελικά ήρθε παρακαλώντας σε μένα να τον βοηθήσουμε να αθωωθεί και δεν πήρε φράγκο απο αυτά που ήθελε εκβιάζοντας μας . Αυτοί οι περιβόητοι καθηγητές σε όποιον κάνουν μήνυση όχι μόνο δεν πρόκειται να τους ξαναπειράξει αλλά στο τέλος θα τους φιλήσουν και τα πόδια για να αθωωθούν . Η αλλοίωση της λογικής Tου Πασχου Μανδραβελη Αν η κατάληψη της βίλας «Αμαλία» ήταν «πηγή πολιτισμού», όπως δήλωσε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τάσος Κουράκης, τότε το μπουλούκι των επαναστατημένων που προπηλάκισε τον κ. Γιώργο Καμίνη πρέπει να ’ταν περιοδεύων θίασος. Να υπενθυμίσουμε ότι ο δήμαρχος Αθηναίων δέχθηκε επίθεση μπροστά στα δύο ανήλικα παιδιά του από ομάδα περίπου 20 ατόμων που φώναζε «Η “Αμαλία” θα γίνει ο τάφος σου, Καμίνη». Φυσικά, αν έκαναν κάτι αντίστοιχο οπαδοί του ακροδεξιού άκρου, σήμερα θα μιλούσαν όλοι για ιταμή επίθεση εις βάρος του δημάρχου από φασίστες που δεν σκέφτηκαν ούτε τα κοριτσάκια 2,5 και 7 χρόνων που έγιναν μάρτυρες την άνανδρης αυτής χυδαιότητας. Αλλά είπαμε: η Αριστερά είναι εξ ορισμού δημοκρατική και επομένως, οι φασιστικές επιθέσεις που κάνουν οι παρατρεχάμενοί της είναι σαν το κρέας των καλογέρων• βαφτίζεται ψάρι, οπότε δεν υπάρχει ούτε αμαρτία και ούτε ζημιά. Η μεγαλύτερη πληγή που αφήνει στη χώρα η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς δεν είναι ούτε τα λοστάρια που αποθηκεύονταν στην ΑΣΟΕΕ για... οικιακή χρήση ούτε τα χιλιάδες μπουκάλια προς ανακύκλωση στη βίλα «Αμαλία». Είναι η αλλοίωση της λογικής. Αν σε όλο τον κόσμο ένα συν ένα κάνει δύο, στην ιδεολογικά αριστεροκρατούμενη Ελλάδα ένα συν ένα κάνει μείον ένα αν πρόκειται για τη Δεξιά ή τρία αν πρόκειται για τον ΣΥΡΙΖΑ. Την εποχή της μονοφωνίας της, οι Ελληνες πίστεψαν τα πάντα: ότι στο ανατολικό μπλοκ ζούσαν ευτυχισμένοι, αλλά κατασυκοφαντημένοι από τον διεθνή ιμπεριαλισμό, πολίτες• ότι η Ολυμπιακή που έχανε 1,5 εκατομμύριο ημερησίως ήταν μια υγιής κρατική επιχείρηση• ότι κάθε ιδιωτική επένδυση γινόταν για να πιουν οι καπιταλιστές το αίμα των εργαζομένων με το μπουρί της σόμπας• ότι τα εγκλήματα της «17 Νοέμβρη» ήταν πολιτικά, αλλά αν ρωτούσε κάποιος «με ποια πολιτική πλατφόρμα, ρε παιδιά, ήταν αυτά τα εγκλήματα πολιτικά;» ο ερωτών ήταν χαφιές που προσπαθούσε να ενοχοποιήσει την Αριστερά. Φυσικά, τα 1.247 μπουκάλια μπίρας δεν αποτελούν από μόνα τους αποδεικτικό στοιχείο για οτιδήποτε. Μπορεί πραγματικά να ήταν για ανακύκλωση και ίσως έτσι να εξηγείται το μένος αυτών των χώρων ενάντια σε κάθε επένδυση διαχείρισης σκουπιδιών• μάλλον το θεωρούν αθέμιτο ανταγωνισμό. Μπορεί και τα μεταλλικά σφαιρίδια με τις υπερσύγχρονες σφεντόνες (πριν δημοσιοποιήσει τα ευρήματα η ΕΛ.ΑΣ. ελάχιστοι ήξεραν ότι υπάρχουν τέτοια «εργαλεία») να χρειάζονταν για κάποιο καλλιτεχνικό χάπενινγκ. Αυτά θα κριθούν στη Δικαιοσύνη. Αλλά δεν πρέπει να ελεγχθεί μήπως η κατά Τάσο Κουράκη «πηγή πολιτισμού» στέγαζε και προβοκάτορες; Χρόνια τώρα, το κέντρο της Αθήνας στενάζει από τους γνωστούς-αγνώστους που πετούν μπουκάλια με εύφλεκτα υγρά, χρησιμοποιούν στειλιάρια και σφεντόνες για να κατεβάζουν τζαμαρίες κ.λπ. Σύμφωνα με μια αριστερή θεωρία αυτοί οι «γνωστοί-άγνωστοι» είναι προβοκάτορες της Ασφάλειας. Να τους πιστέψουμε, αλλά και να ρωτήσουμε: Μόνο στη ΓΑΔΑ συχνάζουν οι προβοκάτορες; Στις «πηγές πολιτισμού» δεν πάνε; Μην παρεξηγηθούμε: τα ευρήματα στους κατειλημμένους χώρους είναι απλές ενδείξεις. Δεν αποτελούν αποδεικτικά στοιχεία. Αλλά πρέπει να απαγορευθεί και ο έλεγχος; Ή μήπως οι βδελυροί «μνημονιακοί» είναι ένοχοι, πριν καν από τη διερεύνηση και οι «επαναστάτες» εξ ορισμού δημιουργοί πολιτισμού;

ΤΙ ΕΓΙΝΑΝ ΤΑ ΑΞΙΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΩΝ ΕΦΟΡΙΩΝ.

Κε Καλλίτση δεν υπάρχουν άξια στελέχη κρυμμένα στο δημόσιο και στούς εισπρακτικούς μηχανισμούς οι οποίοι θα επιτύχουν τους στόχους και θα κάνουν θαύματα . Οι θεσμοί διαμορφώνουν χαρακτήρες ικανότητες και αποδόσεις σε όλους τους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς και στα κράτη. Για να γίνει αυτό το σύστημα παραγωγικό και να επιτύχει τους στόχους της τρόϊκας και ακόμη περισσότερο να αντιμετωπίσει την φοροδιαφυγή πρέπει να αλλάξουν ριζικά οι θεσμοί λειτουργίας του ,δηλαδή να ισχύει το διευθυντικό δικαίωμα και να υπάρχει ανταμοιβή στους καλούς και κυρώσεις στους κακούς και στους ανίκανους .Σήμερα το σύστημα είναι μία άμορφη χωρίς διοίκηση μάζα ,η ανταμοιβή ήταν πάντοτε τα "φιλοδωρήματα " των φορολογουμένων και αυτά ήταν τα κίνητρα για την αύξηση της παραγωγικότητας , την οποία κανείς δεν μετρούσε ούτε μπορούσε να μετρήσει και ο κάθε υπάλληλος δούλευε χωρίς να ζορίζεται ανάλογα με τις δυνάμεις του και το μίνιμουμ των δυνατοτήτων του . Τώρα τελευταία έχουν ζορισθεί με την μείωση των υπαλλήλων αναγκάζονται να δουλεύουν όλο το οκτάωρο αλλά οι άνθρωποι αυτοί έχουν μειωμένη παραγωγικότητα διότι έτσι είχαν μάθει τόσα χρόνια , "παλιός γάιδαρος καινούργια περπατησιά δεν γίνεται" . Εάν είχατε κάνει στο δημόσιο την παλιά καλή εποχή τότε "που δένανε τα σκυλιά με τα λουκάνικα " διοριζόντουσαν άνθρωποι ικανότατοι απο τον ιδιωτικό τομέα τα πρώτα τρία χρόνια αισθάνονταν απελπισία ήθελαν να παραιτηθούν απο τον τέταρτο χρόνο είχαν προσαρμοσθεί στο σύστημα απόλυτα ,εάν στον πέμπτο χρόνο τους ζητούσες να εργασθούν 3 ώρες αντί για δύο δεν μπορούσαν και μίλαγαν γιο εντατικοποίηση .Μην ονειρεύεστε για θαυματοποιούς κρυμμένους τα διαμάντια έχουν γίνει προ πολλού στάχτη, ΑΞΙΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΩΝ ΕΦΟΡΙΩΝ Του Κωστα Καλλιτση / kallitsiskostas@yahoo.com Στοιχηματίζω ότι ο κ. Ράιχενμπαχ, όσο κι αν έχει αρχίσει να κατανοεί τα ελλαδικά πολιτικά (α)ήθη, το πρωί της Πέμπτης εξεπλάγη. Οταν, τη Δευτέρα, σε έκθεσή του υπογράμμιζε ότι είχαν ολοκληρωθεί μόνο 88 από τους 300 ελέγχους που έπρεπε να είχαν γίνει σε μεγάλες επιχειρήσεις και μόνο 467 από τους 1.300 ελέγχους που έπρεπε να είχαν γίνει σε πολύ πλούσιους Ελληνες, δεν υποψιαζόταν ότι αυτό θα αποτελούσε ευκαιρία για μια νέα κομματική εφόρμηση στις εφορίες. Οπως δεν φανταζόταν, την Τετάρτη, όταν συζητούσε με την κυβέρνηση πώς θα οργανωθεί ο σχεδιασμός της νέας φορολογικής διοίκησης, ότι την ίδια ώρα το Μαξίμου έδινε πράσινο φως στην αντικατάσταση 164 διευθυντικών στελεχών σε εφορίες, ΣΔΟΕ και Ελεγκτικά Κέντρα, παράνομα, χωρίς αξιολόγηση. Ολα ήταν προμελετημένα. Η πρώτη απόπειρα είχε γίνει στις αρχές Νοεμβρίου. Ο κ. Γ. Στουρνάρας (παρότι εξαρχής του είχαν αφαιρεθεί οι σχετικές αρμοδιότητες...) είχε καταφέρει να την εμποδίσει. Η δεύτερη απόπειρα έγινε την Τετάρτη. Την Πέμπτη, τελικά, η κυβέρνηση υποχρεώθηκε σε μερικό «πάγωμα» της απόφασής της. Η ουσία μένει κι είναι άκρως ανησυχητική: η κομματική ιδιοτέλεια είναι παρούσα, κάποιοι παραμένουν αμετανόητοι. Με αφορμή την απόφαση για αντικατάσταση του επιτυχημένου προέδρου των ΕΛΓΑ, Θ. Σαρρή, από κάποιον πολιτευτή του ΠΑΣΟΚ που έχει το προσόν ότι απέτυχε να εκλεγεί, είχα σχολιάσει πρόσφατα πως «ακόμη και σήμερα, το πελατειακό κράτος, που μας έσυρε στη χρεοκοπία, δίνει το αηδιαστικό “παρών” του. Το πολιτικό σύστημα δείχνει ότι δεν αλλάζει μυαλά, είτε η κυβέρνηση είναι μονοκομματική είτε είναι τρικομματική. Αυτό είναι το μείζον πρόβλημα». Κι αυτό εμφανίζεται με κάθε αφορμή. Οπως συνέβη (και) στις εφορίες. Την ώρα που ο ελληνικός λαός συνθλίβεται από τα φορολογικά βάρη (για χάρη και προς τέρψη λαθρεμπόρων και φοροφυγάδων...), η κυβέρνηση εμφανίστηκε να διανέμει οφίτσια στις εφορίες με κριτήρια κομματισμού και εκλογικών συσχετισμών. Ετσι, λένε άνθρωποι που γνωρίζουν, περίπου το 80% όσων απομακρύνονταν προερχόταν από τις λίστες του ΠΑΣΟΚ και το 80% όσων τοποθετούνταν προερχόταν από τις λίστες της ΔΑΚΕ. Λίγοι αμφιβάλλουν ότι οι περισσότεροι από όσους θα απομακρύνονταν, αν αξιολογούνταν, θα έπρεπε πράγματι να απομακρυνθούν, για ανεπάρκεια. Κατά παράβαση του νόμου, όμως, δεν έγινε οποιαδήποτε αξιολόγηση. Και δεν έγινε αξιολόγηση διότι, αν γινόταν, οι περισσότεροι από τους νέους που τοποθετούνταν θα έπρεπε να αποκλεισθούν από κάθε θέση ευθύνης, επίσης ως ανεπαρκείς... Οπως προσφυώς είχε πει ο κ. Δ. Δρίτσας, πρώην γενικός διευθυντής του Λογιστηρίου του Κράτους, σε κάθε κυβερνητική αλλαγή «η ΔΑΚΕ παραδίδει στην ΠΑΣΚΕ και η ΠΑΣΚΕ παραδίδει στη ΔΑΚΕ» στις εφορίες. Σε κομματικούς επιτηδείους εξίσου ανεπαρκείς, που βλάπτουν εξίσου τις εφορίες – και το δημόσιο συμφέρον... Το εύλογο ερώτημα: Οι άξιοι, ικανοί και έντιμοι άνθρωποι που υπάρχουν και εργάζονται στις εφορίες, αυτοί πού είναι; Γιατί δεν αξιοποιούνται, έστω τώρα, που τόσο σκληρά δοκιμάζεται ο τόπος; Απάντηση: Δεν αξιοποιούνται, διότι αυτή η κατηγορία ανθρώπων έχει ένα μεγάλο ελάττωμα. Είναι αξιοπρεπείς. Ολοι γνωρίζουμε ότι έντιμοι και ικανοί άνθρωποι υπάρχουν στις εφορίες, όπως υπάρχουν σε όλο τον κρατικό μηχανισμό. Είναι αυτοί που κρατούν όρθιο το κράτος. Αλλ’ επειδή είναι αξιοπρεπείς, δεν αναρριχώνται μετερχόμενοι κάθε είδους αθέμιτες πρακτικές. Ούτε πήγαιναν ούτε πηγαίνουν ούτε, ποτέ, θα πάνε να προσκυνήσουν τους κομματάρχες για να αναλάβουν μια θέση. Είτε αυτοί οι κομματάρχες ανήκουν σε ένα είτε ανήκουν σε τρί

ΤΕΣΕΡΕΙΣ ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ

Κύριε Παπαχελά σωστά γράφεται για τους τρεις μύθους ,έχετε ξεχάσει και έναν τέταρτο ο οποίος είναι και ο κυριότερος . Πάνω απο το 50% του Ελληνικού λαού πιστεύει ότι το δημόσιο χρέος το δημιούργησαν οι πολιτικοί με τα λεφτά τα οποία έχουν κλέψει από τις παράνομες προμήθειες στις διάφορες συμβάσεις προμηθειών του δημοσίου και των εξοπλιστικών προγραμμάτων . Αυτή η χώρα χρεοκόπησε και κανένας απο αυτούς που κυβέρνησαν απο τα δύο μεγάλα κόμματα και τα ίδια τα κόμματα δεν έκαναν τον κόπο να εξηγήσουν στον λαό πως δημιουργήθηκε αυτό το τεράστιο δημόσιο χρέος . Αντίθετα με την σκανδαλολογία και τις κατηγορίες μεταξύ τους κυρίως την εποχή που ήταν το ΠΑΣΟΚ αντιπολίτευση το 2008 και μετά την ανταπόδοση απο την ΝΔ αντίστοιχων κατηγοριών επιβεβαίωσαν έμμεσα στην κοινή γνώμη αυτήν την άποψη . Ο μόνος που είπε " μαζί τα φάγαμε " στον λαό ήταν ο Πάγκαλος αλλά δεν κάθισε με νούμερα να κοστολογήσει την δημιουργία του χρέους . Ο κος Καμμένος και το κόμμα του στο οποίο οι μισοί ήταν υπουργοί του Κ.Καραμανλή του νεότερου και 10 χρόνια βουλευτές της ΝΔ τα ίδια λένε σήμερα σαν να είναι παρθενογεννημένοι . Θα έπρεπε να αναθέσουν σε ανεξάρτητο ελεγκτικό οίκο μεγάλου κύρους η στην Ε.Ε η σε Έλληνες η Κύπριους νομπελίστες οικονομολόγους να κοστολογήσουν αναλυτικά την δημιουργία του δημόσιου χρέους και να την εξηγήσουν στον λαό και σε όλους τους δημοσιογράφους ώστε να πάψει η παραπλάνηση του κόσμου . Να συγκρίνουν τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων της Ελλάδας με τους αντίστοιχους της Αυστρίας και της Πορτογαλίας που έχουν τον ίδιο πληθυσμό και εφ όσον εμείς έχουμε 400000 επιπλέον επι 30 χρόνια πόσα δισεκατομ. ευρώ είναι αυτό το ποσόν το οποίο δημιούργησε ένα μέρος του χρέους το ίδιο να γίνει στις ΔΕΚΟ . Να λογαριάσουν πόσα δισεκατομμύρια ήταν οι προμήθειες και πόσο περίπου μπορεί να είναι είναι το ανώτατο όριο των προμηθειών . Επίσης να κοστολογήσουν όλες τις υπηρεσίες που προσφέρει το δημόσιο στους πολίτες . Δηλαδή πόσο κοστίζει στο δημόσιο η κάθε μέρα νοσηλείας του ασθενούς και πόσο κοστίζει σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο ,πόσο κοστίζει ο μαθητής του δημοτικού του Λυκείου και του Πανεπιστημίου και πόσο κοστίζει στο καλύτερο ιδιωτικό . Πόσους δικαστικούς και εισαγγελείς ΄έχουμε και πόσους οι παραπάνω χώρες ΄και πόσες υποθέσεις όμοιες παράγουν οι δικοί μας δικαστικοί και πόσες οι αντίστοιχοι σε αυτές τις δύο χώρες κ.ο.κ .Ο πίνακας και η μελέτη να δοθεί στους δημοσιογράφους της κρατικής και ιδιωτικής τηλεόρασης και όποτε συνδικαλιστές των κλάδων αναφέρουν συναφή στοιχεία να τους αντιπαραθέτουν τα στοιχεία αυτής της μελέτης. Τρεις συν ένας μύθοι Tου Αλεξη Παπαχελα Για να βγούμε από την κρίση είναι αναγκαίο να καταλάβουμε τι ακριβώς μας συνέβη. Δεν είναι εύκολο κάτι τέτοιο με μια μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης «στα κάγκελα» και στα όρια των αντοχών της. Υπάρχουν όμως ζωντανοί μύθοι που έχουν μπει πια στις φλέβες και τα μυαλά εκατομμυρίων συμπολιτών μας. Πρόκειται για μύθους που δικαιολογούνται από τη μακρά παράδοση που έχουμε στη συνωμοσιολογία και στην επίρριψη ευθυνών για όλα μας τα δεινά στους ξένους. Ο πρώτος μύθος λέει πως η κρίση χρέους είχε κατασκευασθεί ειδικά για την Ελλάδα, είτε γιατί κάποιοι επένδυσαν στα CDS είτε γιατί κάποιοι ήθελαν να υποδουλώσουν τη χώρα και να καρπωθούν τον φυσικό της πλούτο. Βεβαίως τώρα βλέπουμε πως η κρίση έχει χτυπήσει πολλές άλλες χώρες, ότι είναι ένα πανευρωπαϊκό πρόβλημα που ενδεχομένως να πλήξει σύντομα και τη Γαλλία, ναι τη Γαλλία. Δεν επρόκειτο περί ανθελληνικής συνωμοσίας λοιπόν. Δεύτερος μύθος, πως μπορούσαμε να βρούμε λεφτά από τρίτες χώρες για να μην μπούμε στο Μνημόνιο. Αν μετά την εμπειρία της Κύπρου και τις αγωνιώδεις προσπάθειες του προέδρου Χριστόφια να δανεισθεί από αλλού, υπάρχουν ακόμη οπαδοί αυτής της θεωρίας πρέπει να τους συγχαρούμε όλοι για την εμμονή τους. Κανείς δεν σου δανείζει και δεν σε «βοηθά», ούτε η Ρωσία, ούτε η Κίνα έξω από τα ισχύοντα παγκόσμια θεσμικά πλαίσια της Ε.Ε., του ΔΝΤ κ.λπ. Πρέπει να μας προβληματίσει πολύ, γιατί αντίστοιχη μυθολογία δεν έχει αναπτυχθεί στις άλλες χώρες που δοκιμάζονται από την κρίση. Δύο εκδοχές υπάρχουν: είτε είμαστε ένας πολύ «ψαγμένος» λαός που ανακάλυψε πράγματα που ουδείς άλλος έχει αντιληφθεί είτε αφήσαμε τους τελάληδες του λαϊκισμού και του ξέφρενου υπερεθνικισμού ανέλεγκτους να πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Ο δημόσιος διάλογος στην Κύπρο, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία δεν περιστρέφεται γύρω από προδοσίες, συνωμοσίες και άλλα παρόμοια. Γιατί άραγε; Για να είμαστε δίκαιοι, και οι πολιτικοί μας και οι ξένοι έκαναν ολέθρια σφάλματα στη διαχείριση της ελληνικής κρίσης. Αλλο λάθη, άλλο προδοσία, άλλο συνωμοσία όμως. Τώρα που βλέπουμε τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη έχουμε μείνει με έναν ακόμη, μη δοκιμασμένο, μύθο που λέει ότι θα μπορούσαμε να πετύχουμε τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους και αυξημένη χρηματοδότηση αν απειλήσουμε με μια καλοσχεδιασμένη ελληνική χρεοκοπία. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να απαντήσω με βεβαιότητα τι θα συνέβαινε αν στο Εurogroup της περασμένης Δευτέρας αντί για τον κ. Στουρνάρα συμμετείχε κάποιος εκπρόσωπος κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ή του κ. Καμμένου. Τρία είναι τα πιθανά σενάρια. Μπορεί οι εταίροι μας να τρόμαζαν με την προοπτική της αυτοανάφλεξής μας και να μας χάριζαν μεγάλο κομμάτι του χρέους, χρηματοδοτώντας παράλληλα τα ελλείμματά μας με καλύτερους όρους. Ενδεχομένως, να μας έλεγαν «παιδιά άντε στο καλό», να βρούμε έναν τρόπο να φύγετε από την Ευρωζώνη χωρίς να γίνετε Σομαλία. Μπορεί ακόμη να διέκοπταν απλώς τη χρηματοδότηση του ελληνικού προγράμματος και να άφηναν την όποια κυβέρνηση να «βράσει στο ζουμί της» στην Αθήνα, εντός της Ευρωζώνης, αλλά με καταρρέουσες τράπεζες και αβέβαιη την καταβολή μισθών και συντάξεων. Θεωρώ το δεύτερο και το τρίτο σενάριο τα πιο πιθανά, αλλά είναι σαν να πρέπει να μαντέψεις κατά πόσον υπάρχει ζωή μετά θάνατον... Οι βασικοί μύθοι ξεθωριάζουν σιγά σιγά και ο κόσμος καταλαβαίνει τι γίνεται γύρω μας. Απομένει ο μύθος του «ελληνικού τσαμπουκά» που έχει ακόμη μεγάλη απήχηση, όπως είναι φυσικό σε μια απελπισμένη κοινωνία. Κάποιοι πιστεύουν ότι η κοινωνία θα ηρεμήσει και θα ωριμάσει, ίσως λίγο απότομα, μόνο όταν δει ότι το «δεν πληρώνω» δεν περνάει. Ισως να έχουν δίκιο, αρκεί να συνειδητοποιούν πόσο τεράστιοι και καταστροφικοί είναι οι κίνδυνοι μιας τέτοιας μπλόφας για την πατρίδα μας.

ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΑΚΑΜΨΕΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΠΙΔΟΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΑΚΑΜΨΕΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΠΙΔΟΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ Υπάρχει τρόπος να ξαναφτιάξουμε την παραγωγική βάση της χώρας να δημιουργήσουμε ξανά βιομηχανία και βιοτεχνία να μηδενίσουμε την ανεργία να έχουμε ανάπτυξη πάνω από 3 % και να πάψουμε να έχουμε πρόβλημα στο ισοζύγιο πληρωμών. Η λύση είναι να επιδοτεί το κράτος με 350 ευρώ κάθε θέση εργασίας σε κάθε καινούργια βιοτεχνική και βιομηχανική μονάδα που θα δημιουργηθεί στην χώρα. Η επιδότηση θα δίνεται στην επιχείρηση και μέσω αυτής θα μεταβιβάζεται στους εργαζόμενους. και θα αφορά όλους τους μισθούς ακόμη και διευθυντικά στελέχη .Είναι προφανές ότι αυτό δεν θα ισχύει σε εμπόριο υπηρεσίες και οικοδομικές εργασίες και εν γένει στον υπόλοιπο τομέα της οικονομίας όπου θα εξακολουθήσουν όσα ισχύουν και σήμερα.. Ο βασικός μισθός θα κοστίζει σε αυτές τις επιχειρήσεις από 200 μέχρι 250 ευρώ και είναι ανταγωνιστικός με τους μισθούς Βουλγαρίας και Ρουμανίας ακόμη και της Κίνας. Η δημιουργία ενός εκατομμύριου νέων θέσεων εργασίας θα κοστίζει στο κράτος 4,2 δισεκατ. ευρώ τον χρόνο. Από τις ασφαλιστικές εισφορές στο βασικό ημερομίσθιο το κράτος θα μαζεύει 1,5 δισεκ. ευρώ Αλλά το ποσόν θα είναι πολύ μεγαλύτερο διότι ένα μεγάλο ποσοστό της επιδότησης θα αφορά μισθούς πολύ υψηλότερους .Και από την αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας στο σύνολο της οικονομίας θα έχει πολύ περισσότερα έσοδα και μηδενισμό της ανεργίας . Σε μια οικονομία που πληρώνει για αμφιλεγόμενα ΠΡΟΝΟΙΑΚΑ επιδόματα 13,5 δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο και από αυτά μόνο 1 δισεκατομμύριο αφορά επιδόματα ανεργίας ,δηλαδή επιδοτούμε την αεργία και δεν ενδιαφερόμαστε για την ανεργία και την εργασία .Πληρώνουμε ακόμη και για τις «ανύπανδρες» θυγατέρες των αξιωματικών . Ανθρώπους που μπορούν να εργασθούν σχεδόν οι μισοί τους επιδοτούμε για να μην εργάζονται το τεράστιο ποσόν των 12,5 δισεκατ.ευρώ ,και δεν μπορούμε να διαθέσουμε τα 3. δισεκατομ. Ευρώ για να δημιουργήσουμε ενα εκατομμύριο θέσεις εργασίας να μηδενίσουμε την ανεργία να έχουμε ανάπτυξη και να αναζωογονήσουμε την βιομηχανία και την βιοτεχνία, .Έστω και πολύ αργά πρέπει να αλλάξουμε πολιτική και να βάλουμε σαν πρώτη προτεραιότητα την επιδότηση της εργασίας και της παραγωγής. . Βέβαια υπάρχει ένα πρόβλημα αυστηρής τήρησης των κανόνων της επιδότησης ,διότι είμαστε χώρα που δεν μπορείς να εμπιστευτείς τον κρατικό μηχανισμό «φυτεύεις ρόδο και βγαίνει αγκάθι» . Η υλοποίηση του μέτρου πρέπει να γίνει με πολύ προσοχή και καθόλου γραφειοκρατία και αυστηρότατες χρηματικές ποινές σε περίπτωση παρανόμων χρηματοδοτήσεων. Χώρους διαθέτει η χώρα άφθονους και έτοιμους ,όλες οι βιομηχανικές περιοχές είναι έρημες και άδειες «κρανίου τόπος» . Ίσως το ίδιο μέτρο πρέπει να εφαρμοσθεί σε ελάχιστους κλάδους που επιζούν στην χώρα και είναι προς το τέλος τους λόγω σκληρού ανταγωνισμού από τις ξένες βιομηχανίες όπως οι λίγες υφαντουργίες που έχουν απομείνει ,για να μην χαθούν νέες θέσεις εργασίας. Παράλληλα πρέπει να προχωρήσει με τον νέο νόμο η πολύ γρήγορη αναδιοργάνωση των Πανεπιστημίων και να αντιγράψουμε το σύστημα του Ισραήλ για την δημιουργία νέων εταιρειών που θα κάνουν εφαρμογή της έρευνας σε νέα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας . Το κράτος να βοηθήσει στην δημιουργία χρηματοδοτικών εταιρειών ανάληψης κινδύνου οι οποίες να χρηματοδοτούν εύκολα αυτές τις εταιρείες .. Έχουμε επιστημονικό δυναμικό με δυνατότητες το οποίο παραμένει ανεκμετάλλευτο και σχεδόν άνεργο στα Ελληνικά Πανεπιστήμια ,στα οποία ευδοκιμούν οι συνταξιούχοι φοιτητές οι καταληψίες ι οι μπαχαλάκηδες και οι «προοδευτικοί της αριστεράς» οι οποίοι το μόνο που κάνουν είναι να ασχολούνται με τα φαντάσματα της ιστορίας.

ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ Η ΧΩΡΑ ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΠΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΠΟΙΗΘΕΙ

ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΗΧΩΡΑ ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΠΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΠΟΙΗΘΕΙ Κανένα καθεστώς στην ιστορία δεν μπορεί να επιζήσει χωρίς την συμμετοχή του λαού (λαϊκή συμμετοχή) η τουλάχιστον χωρίς την ανοχή του ακόμη και τα πιο απολυταρχικά . Οι Οθωμανοί Σουλτάνοι στην πρόσοψη του παλατιού τους στο «τοπ καπί» γράφουν «ο οίκος της δικαιοσύνης» . Το άλλο μεγάλο ζητούμενο δεν είναι η ισότητα που επικαλούνται οι θρησκείες και ο ουτοπικός σοσιαλισμός αλλά η παραγωγικότητα του συστήματος, να παράγει πολλά υλικά αγαθά ώστε να εξασφαλίζει καλύτερο επίπεδο ζωής σε όλους , την ανισότητα την διορθώνει αρκετά η διάχυση του πλούτου . Η επιδίωξη της ισότητας έχει οδηγήσει σε χαμηλή παραγωγικότητα και υποκριτικές πρακτικές , διότι συνήθως οι ομάδες που ασκούν την εξουσία φροντίζουν για τον δικό τους πλουτισμό και καλοπέραση.με αποτέλεσμα φτώχεια και καταπίεση για τις λοιπές κοινωνικές τάξεις . Στο καπιταλιστικό σύστημα η λαϊκή συμμετοχή είναι οι χιλιάδες μικρομεσαίοι παραγωγοί , οι λίγοι πολύ μεγάλοι ,και οι χιλιάδες εργαζόμενοι προλετάριοι ,μικροαστοί και αστοί . Όλοι αυτοί έχουν πρώτιστο ενδιαφέρον την διατήρηση των θέσεων εργασίας τους επομένως και των επιχειρήσεων που εργάζονται, ο τρίτος ετερόρρυθμος μέτοχος κάθε επιχειρήσεως είναι το κράτος με ποσοστό γύρω στο 35 % ανάλογα με τον φόρο επί των κερδών και με δρακόντειες ελεγκτικές δυνατότητες εφ όσον δεν είναι διαλυμένο. Ο κανόνας αυτός παραβιάστηκε το 1983 μετά το κλείσιμο των προβληματικών , οι εργαζόμενοι ήθελαν το κλείσιμο των λοιπών βιομηχανιών για να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι..Στην χώρα μας εάν δεν είχε αποβιομηχανοποιηθεί θα είχε δημιουργηθεί μια Εθνική παραγωγική Αστική τάξη και μία πολυάριθμη μεσαία και μικροαστική τάξη η οποία θα βάσιζε την ευημερία της και τις θέσεις εργασίας της στις παραγωγικές μονάδες της χώρας , Αυτό είχε αρχίσει ήδη να γίνεται αλλά το χρονικό διάστημα 1953 μέχρι 1972 , δεκαεννέα χρόνια ήταν μικρό για να εμπεδώσει τέτοιες λειτουργίες και να τις κάνει πλειοψηφικές . Θα γινόντουσαν όμως νομοτελειακά όπως σε άλλες χώρες με ραγδαία βιομηχανική ανάπτυξη ,παράδειγμα η Ν.Κορέα . Η χώρα αυτή αναφέρεται σαν παράδειγμα διότι το 1976 το ΑΕΠ της ήταν το 40%του Ελληνικού και σήμερα είναι σχεδόν μιάμιση φορά το δικό μας, .Έχει γίνει ,βιομηχανική χώρα που ανταγωνίζεται την Γερμανία και την Ιαπωνία με τρομερά Πανεπιστήμια έρευνα και τεχνολογία.. Η κύρια επιδίωξη των παραγωγικών τάξεων της Εθνικής Αστικής βιομηχανικής τάξης και των χιλιάδων εργαζόμενων στην παραγωγή θα ήταν η διατήρηση των θέσεων εργασίας και των επιχειρήσεων . Η ανεργία θα ήταν μηδενική ,οι μισθοί θα ήταν πολύ μεγαλύτεροι , ο δημόσιος τομέας θα ήταν πολύ περιορισμένος και το ΔΗΜΟΣΙΟΧΡΕΟΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟ. Θα είχαμε οργανωμένα αυστηρά Πανεπιστήμια που θα παρήγαγαν έρευνα και τεχνολογία και θα συνεργάζονταν στενά με τις επιχειρήσεις ακριβώς όπως η Ν.Κορέα . Τώρα έχουμε αξιόλογο ερευνητικό δυναμικό που ευδοκιμεί στο εξωτερικό και ένα μεγάλο μέρος του που σαπίζει μέσα στην χώρα.. Απόδειξη τούτων η Τουρκία η οποία ‘έχει οικοδομήσει πολύ καλά Πανεπιστήμια ακόμη και ιδιωτικά. Το κράτος θα ήταν οργανωμένο πολύ καλύτερα διότι οι παραγωγικές τάξεις θα αντιδρούσαν στην δημιουργία παρασιτικού δημόσιου τομέα.. Άλλωστε ο ιδιωτικός τομέας θα προσέφερε θέσεις εργασίας πολύ καλύτερες και δεν θα υπήρχε πίεση για διορισμούς στο δημόσιο. Οι κοινωνικές παροχές και το ΕΣΥ θα ήταν οργανωμένα με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια όπως στις Σκανδιναβικές χώρες ώστε να έχουν άριστη σχέση κόστους απόδοσης και να απορροφούν λιγότερες φόρους από τις μονάδες παραγωγής και καλύτερη περίθαλψη για τους πολίτες. Η είσοδος της χώρας στην Ε.Ε η οποία κατάργησε τους δασμούς και την προστασία της ντόπιας παραγωγής θα γινόταν με όρους που θα είχαν προετοιμάσει την εγχώρια παραγωγή στον ανταγωνισμό διότι ήταν μάχη επιβίωσης για τις επιχειρήσεις και όπως σήμερα εξακολουθούν και υπάρχουν αλλά λίγες, θα υπήρχαν πολύ περισσότερες .. Τα τεράστια κονδύλια των κοινοτικών ενισχύσεων θα είχαν χρησιμοποιηθεί αποδοτικά και παραγωγικά δίνοντας πλεονεκτήματα στην Ελληνική οικονομία και δεν θα είχαν σπαταληθεί σε καταναλωτικές αντιπαραγωγικές δαπάνες.,

ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Απορώ πως θα γίνει ανάπτυξη σε αυτήν την χώρα ,διότι μόνο η ανάπτυξη θα μας βγάλει απο το αδιέξοδο . Το κούρεμα του χρέους και η ουσιαστική πτώχευση της χώρας δημιούργησαν τεράστιες ζημιές σε όσους είχαν επενδύσει στην χώρα έιτε με την αγορά μετοχών επιχειρήσεων οι τιμές των οποίων σχεδόν μηδενίσθηκαν είτε με την αγορά ομολόγων η άλλων περιουσιακών στοιχείων . Αξιωματική αντιπολίτευση πράγμα που σημαίνει ότι έχει μεγάλες πιθανότητες να γίνει κυβέρνηση είναι ένα κόμμα βαθύτατα οπισθοδρομικό το οποίο εχθρεύεται τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας διακηρύσσει ότι θα επιτύχει οικονομική ανάπτυξη μεγαλώνοντας τον δημόσιο τομέα της οικονομίας αρνείται κάθε αλλαγή στον διεφθαρμένο τρόπο λειτουργίας του κράτους και των Πανεπιστημίων και παλεύει με "νύχια και με δόντια " να μην αλλάξει τίποτε απο αυτά που μας έφεραν στο σημερινό κατάντημα . Ποιος θα επενδύσει σε αυτήν την χώρα με τέτοιες προϋποθέσεις και τέτοιο παρελθόν αλλά και χειρότερο παρόν ,ακόμη και εάν πάψει να υπάρχει η γραφειοκρατία και η διαφθορά του κρατικού μηχανισμού η οποία κάνει απραγματοποίητη κάθε απόπειρα επένδυσης ;. Γιατί να έλθει εδώ και να μην πάει στην Βουλγαρία ; Ποιο είναι το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα μας ; Κανένα ,ακόμη και τις ιδιωτικοποιήσεις που θέλει να κάνει η κυβέρνηση νομίζω οτι πολύ λίγοι υποψήφιοι θα υπάρξουν και πολύ χαμηλές οι προσφορές . Ήδη η χώρα έχει υποβιβασθεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα ουσιαστικά στην ίδια κατηγορία με την Βουλγαρία ίσως και χαμηλότερα στους πάσης φύσεως κεφαλαιούχους επενδυτές και επιχειρηματίες και όσο γρηγορότερα το συνειδητοποιήσουμε τόσο το καλύτερο . Δύο τρόποι ανάπτυξης υπάρχουν , ο πρώτος είναι χαμηλά ημερομίσθια ο δεύτερος να παράγεις έρευνα και τεχνολογία με τον πρώτο τρόπο αναπτύσσεται η Κίνα με τον δεύτερο η Φινλανδία και το Ισραήλ . Εμείς με ποιό τρόπο θα αναπτυχθούμε μας το είχε πει ο μακαρίτης ο Α.Παπανδρέου με τον τρίτο δρόμο προς τον σοσιαλισμό αυτόν εφάρμοσε και φθάσμε ως εδώ ,τον ίδιο δρόμο μας προτείνει και ο Τσίπρας . Ο Αντρέας άρχισε εκβιάζοντας τους Ευρωπαίους και αναγκάζοντας τους να εφαρμόσουν " τα μεσογειακά ολοκληρωμένα προγράμματα " και με αυτά έγιναν οι αγρότες " δημόσιοι υπάλληλοι " με τα σημερινά αποτελέσματα να εισάγουμε τα μισά αγροτικά προϊόντα που καταναλώνουμε . Ο Τσίπρας θα εκβιάσει τους Ευρωπαίους να μην πληρώσουμε τα χρέη μας και να συνεχίσουν να μας δανειοδοτούν τα ελλείμματα του κρατικού προϋπολογισμού ώστε να διατηρηθεί το βιοτικό μας επίπεδο όπως ήταν μέχρι το 2008. Δηλαδή μόλις γίνει κυβέρνηση κατευθείαν στην δραχμή. Ο δύσκολος δρόμος που απομένει Του Αλεξη Παπαχελα Ας το πάρουμε απόφαση. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος, μαγικός ή άλλος, για να βγούμε σε μια μέρα από την κρίση. Ο δρόμος του ευρώ θα είναι μακρύς, με αρκετές στροφές και δυσκολίες μέχρι να φανεί το φως που όλοι περιμένουμε. Θα πρέπει να περπατήσουμε για αρκετό ακόμη καιρό άκρη άκρη στον «γκρεμό», φλερτάροντας με κάποιο «ατύχημα» και με πολλά πισωγυρίσματα. Αυτό ήταν και το καθαρό, στεγνό μήνυμα της κ. Μέρκελ χθες. Κανείς δεν έχει τη «μαγική» λύση και αυτό αρχίζει και γίνεται πια καθαρό ακόμη και στους απελπισμένους Ελληνες. Βλέπουν ότι δεν είναι μόνο η Ελλάδα που αντιμετωπίζει τέτοια μεγάλη κρίση, που καλείται να κάνει δρακόντειες περικοπές στο κοινωνικό της κράτος και να μειώσει δραστικά το βιοτικό της επίπεδο. Υπάρχει βεβαίως ο δρόμος του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της Ευρώπης, αλλά είναι και αυτός μακρύς, αμφιβόλου αποτελεσματικότητος και μοιάζει με την υπόσχεση για τον μεταθανάτιο Παράδεισο... Η στιγμιαία, «μαγική» λύση προφανώς δεν κρύβεται ούτε στην έξοδο από το ευρώ, που διάφοροι έχουν αρχίσει καλυμμένα αλλά μεθοδικά να προωθούν. Ο δρόμος του ευρώ έχει όμως προϋποθέσεις για να πετύχει. Κάποιος πρέπει να βρει το κουράγιο και την όρεξη να εξηγήσει στον λαό τι είναι αυτές οι περίφημες διαρθρωτικές αλλαγές και γιατί θα τον ωφελήσουν. Κάποιος πρέπει να δώσει ένα όραμα ανάπτυξης και απελευθέρωσης του δαιμόνιου και παραγωγικού Ελληνα χωρίς να το χρεώνει στον... μπαμπούλα Μέρκελ. Πρέπει επίσης να συνοδευθεί αυτή η προσπάθεια από την επιτάχυνση της κάθαρσης του δημόσιου βίου και την αυτοκάθαρση του πολιτικού συστήματος. Εχουν γίνει πολλά σε αυτή την κατεύθυνση, αλλά πρέπει να γίνουν πολλά περισσότερα. Είναι εξωφρενικό να περιμένουν πολύκροτες υποθέσεις κλειδωμένες σε συρτάρια. Και βεβαίως πρέπει να υπάρξει απόλυτη διαφάνεια και απόσταση από κάθε είδους διαπλοκή και γκρίζα συμφέροντα στη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, να κοπεί οριστικά ο ομφάλιος λώρος ενός τελειωμένου κρατικοδίαιτου μορφώματος με το πολιτικό σύστημα. Αυτά όλα δεν είναι δουλειά της κ. Μέρκελ ή του κ. Τόμσεν. Ο κ. Σαμαράς έχει δείξει τους τελευταίους μήνες ότι είναι διατεθειμένος να πάρει τα ρίσκα του και να κάνει «τρελές υπερβάσεις», όπως αυτή που έκανε με την πρόσκληση στην κ. Μέρκελ. Οι εταίροι μας δείχνουν κατανόηση και υπομονή. Η κοινωνία δεν είναι ενθουσιασμένη, αλλά... καταλαβαίνει, κάνει και εκείνη υπομονή και περιμένει δίνοντας τη μάχη της επιβίωσης. Είπαμε, όμως, καμία υπέρβαση δεν μπορεί να φέρει μια άμεση και «μαγική» λύση. Θα συνεχίσουμε όλοι μας να τρέχουμε έναν εξαντλητικό μαραθώνιο δίπλα στον «γκρεμό», έχοντας όμως κατά νου πως κάποιο χέρι μας κρατά, διστακτικά αλλά σταθερά, για να μην πέσουμε. Προφανώς το κάνει από φόβο μην πέσει μαζί μας στην άβυσσο, αλλά τουλάχιστον μας δίνει χρόνο και ανάσες. Πείτε μας τη γνώμη σας Σχόλια Ταξινόμηση: