Για το Ε.Σ.Υ ( Εθνικό σύστημα Υγείας ) το κράτος ξοδεύει πάρα πολλά χρήματα κοστίζει η νοσηλεία του ασθενούς στο Δημόσιο ,ακριβότερα από ότι θα πλήρωνε ο ίδιος ιδιωτικά σε ιδιωτικό θεραπευτήριο . Και οι προσφερόμενες υπηρεσίες είναι 10 φορές χειρότερες . Το ερώτημα είναι ποια μορφή οργάνωσης του ΕΣΥ μπορεί να το κάνει να λειτουργεί αποτελεσματικά . Δηλαδή να παρέχει καλές υπηρεσίες , γρήγορα και οικονομικά όπως ο ιδιωτικός τομέας . Η απάντηση είναι να λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια , δηλαδή όπως ο ιδιωτικός Τομέας . Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι πρέπει 1. Ολοι οι εργαζόμενοι να μην είναι δημόσιοι υπάλληλοι αλλά να έχουν συμβάσεις αορίστου χρόνου ,ακριβώς όπως και στα ιδιωτικά νοσοκομεία . 2. Κάθε νοσοκομείο η μια ομάδα 4 η 5 νοσοκομείων λειτουργεί σαν ανώνυμος εταιρεία η οποία πρέπει να έχει κέρδη .Χρεώνει τους ασθενείς στο δημόσιο και στα ασφαλιστικά ταμεία με τα ίδια τιμολόγια που χρεώνουν τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια τους πελάτες τους . Εχει οργανωμένο λογιστήριο με έσοδα έξοδα και ετήσιο ισολογισμό , οποίος δημοσιεύεται . Διοικείται από επαγγελματία manager ο οποίος κρίνεται από την αποτελεσματικότητα του , δηλαδή από την καλή λειτουργία και τα κέρδη του νοσοκομειακού συγκροτήματος. Είναι δυνατόν να εφαρμόζονται συστήματα πληρωμής του προσωπικού ανάλογα με την παραγωγικότητα σαν αυτά που εφαρμόζονται στο Ωνάσειο η σε άλλα ιδιωτικά θεραπευτήρια . Με αυτόν τον τρόπο λειτουργίας θα εξαφανισθούν τα ράντζα , οι καθυστερήσεις τα φακελάκια οι ελλείψεις προσωπικού . Το υπάρχον προσωπικό θα επαρκεί και θα περισσεύει για την άριστη εξυπηρέτηση των πολιτών .Όλα τα μηχανήματα που υπάρχουν συσσωρευμένα και αναξιοποίητα , λόγω εικονικής ελλείψεως προσωπικού ,όλα θα αξιοποιηθούν με πολύ καλό τρόπο και με το ίδιο προσωπικό .Το δημόσιο θα έχει συνολική μείωση δαπανών για το Ε.Σ.Υ έως και 40 % και οι πολίτες θα έχουν εξυπηρέτηση και νοσοκομειακή περίθαλψη καλλίτερη από αυτήν που προσφέρει σήμερα το καλλίτερο και το ακριβότερο ιδιωτικό νοσοκομείο . Οι μόνοι βέβαια στους οποίους δεν θα αρέσει καθόλου το παραπάνω σύστημα , είναι στους γιατρούς και στους υπαλλήλους του Ε.Σ.Υ , διότι με αυτό το σύστημα θα πρέπει να δουλεύουν κανονικά και να ελέγχονται για την ποσότητα και ποιότητα της εργασίας τους , ενώ τώρα είναι δημόσιοι υπάλληλοι και δουλεύουν όποτε θέλουν η και καθόλου ,( ο νόμος του τράγου ) .Θα σταματήσει το φακελάκι θα πρέπει να δουλεύουν για να πάρουν «πριμ » παραγωγικότητας και αυτό θα δηλώνεται σαν εισόδημα στη εφορία , δεν θα είναι κρυφό και αφορολόγητο όπως το φακελάκι . Περισσότερη απόδοση σημαίνει περισσότερα περιστατικά περισσότερες ευθύνες και κινδύνους δικαστικών εμπλοκών .Για όλους τους υπαλλήλους σημαίνει αυστηρότερος έλεγχος υλικών και φαρμάκων , επομένως και ελάχιστη δυνατότητα απωλειών ,επομένως και μηδενισμό στην δυνατότητα ατασθαλιών και κλοπών πράγμα που δεν γίνεται σήμερα , που είναι όλα ασύδοτα και οργιάζει η κακοδιαχείριση και οι απώλειες . Δηλαδή τίθεται για μια ακόμη φορά το ερώτημα στο οποίο πρέπει να απαντήσει η Ελληνική κοινωνία « ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ Η ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΛΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥΣ » , όπως γίνεται μέχρι σήμερα . Πάντως η μέχρι σήμερα τακτική είναι καταστρεπτική για το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας , αλλά και για τους ίδιους τους δημόσιους υπαλλήλους διότι δημιουργεί πολίτες νωθρούς στο σώμα και στο πνεύμα φυγόπονους ατομιστές και χωρίς αλτρουισμό , διότι μαθαίνουν να παίρνουν χωρίς να δίνουν , αντικοινωνικούς διότι δεν σέβονται την κοινωνική περιουσία (κρατική) , και βέβαια και μόνο για τον προηγούμενο λόγο κάθε άλλο παρά σοσιαλιστική νοοτροπία διαμορφώνουν , αλλά μάλλον « αμοραλιστική » νοοτροπία και δεν αρμόζει καθόλου με αυτό που είπε ο Περικλής στον περίφημο επιτάφιο του , Φιλοκαλούμε δε μετ ‘ευτελείας και φιλοσοφούμε άνευ μαλακίας , η λέξη μαλακία στα αρχαία Ελληνικά σημαίνει νωθρότητα . Το αυτονόητο είναι μπροστά μας αλλά δεν το βλέπουμε και για πολλά άλλα τυρβάζουμε και πολυλογούμε ,με περισσή υποκρισία . Αυτό το έχουν δεί οι Σκανδιναβικές χώρες , Σουηδία Δανία και Φινλανδία ,και το εφαρμόζουν επιτυχώς ,γι αυτό έχουν την μεγαλύτερη κοινωνική προστασία αλλά και την μεγαλύτερη παραγωγικότητα που ξεπερνάει και αυτήν των Η .Π. Αμερικής .
